Modlitwa z ikoną Zmartwychwstania

W Wielkim Tygodniu, w poniedziałek 21 marca 2016 r. o godz. 19.15 zapraszamy na kolejne spotkanie "Modlitwa z Ikoną" w temacie Zmartwychwstanie. Konferencję wyjaśniającą treść ikony oraz wprowadzenie do osobistej modlitwy poprowadzi ks. Mateusz Orłowski SJ. Sala św. Judy Tadeusza w Domu Parafialnym przy ul. św. Szczepana 1 w Warszawie.

Zakończenie jesiennego semestru w Poznaniu

W lutym 2016 roku w Pracowni Działań Twórczych w Poznaniu zakończyły się warsztaty ikonopisania 1 i 2 stopnia w tematach "Oblicze Chrystusa" oraz "Bogurodzica". W każdej z grup uczestniczyło 16 kursantów, którzy w trybie spotkań cotygodniowych poznawali i pogłębiali swoje umiejętności pracy w technice temperowej oraz uczyli się posługiwać ikonopisaniem jako formą modlitwy. Zajęcia prowadził o. Jacek Wróbel SJ.

Szczegóły dotyczące funkcjonowania Pracowni poznańskiej dostępne są na stronie Galerii U Jezuitów.

Grupa warsztatowa 1-stopnia

Grupa warsztatowa 2-stopnia

Fotorelacje z warsztatów poznańskich znajdują się w galerii na profilu na fb:
relacja z warsztatów 1-stopnia
relacja z warsztatów 2-stopnia

Otwarcie semestru wiosennego '2016

W obu naszych pracowniach, w Warszawie i Poznaniu, otwarte zostały zapisy do udziału w warsztatach w semestrze wiosennym 2016, rozpoczynającym się od 1 marca. W poszczególnych pracowniach proponujemy następujące zajęcia:

 Pracownia przy parafii św. Szczepana, ul. św. Szczepana 1 w Warszawie (Mokotów):

    Warsztaty ikonopisania 1-stopnia: Oblicze Chrystusa "Mandylion"
    Kurs rysunku ikonograficznego 2-stopnia  (nowe!)
    Warsztaty pozłotnicze w technice na pulment (ornament) - kurs 2-stopnia
    Warsztaty pozłotnicze w technice na pulment (ornament rzeźbiony) - kurs 3-stopnia


Pracownia Działań Twórczych przy Centrum Integracji Kulturalnej - Galeria U JEZUITÓW, ul. Dominikańska 8 w Poznaniu: 

    Warsztaty ikonopisania 1-st: Oblicze Chrystusa - ikona w typie Pantokrator
    Warsztaty ikonopisania 2-st: Bogurodzica - ikona w typie Hodegetria lub Eleusa
    Warsztaty kaligrafii: Copperplate - pismo angielskie, cz. 1 - minuskuła 
    Warsztaty pozłotnicze 1-stopnia: techniki mikstionowe i pulmentowe
    Kurs rysunku klasycznego: "Piękno ukryte w rzeczywistości" - rysunek figuratywny


Szczegóły wszystkich warsztatów podane są w zakładce Propozycje.

Blaski Bułgarii cz.9

Zapraszamy do ostatniego odcinka mini cyklu foto-reportażowego Anny Przybycińskiej "Blaski Bułgarii",  w którym autorka poprowadzi nas przez jej miejsca sakralne i piękne zakątki natury.

Święty mnich

Pisząc ikony na pewno spotkaliśmy przedstawienia św. Jana (Iwana) Rilskiego. Ten najbardziej chyba znany bułgarski pustelnik żył w X wieku. Opuściwszy klasztor osiadł samotnie w górach. Z czasem wokół Jana zaczęli się gromadzić uczniowie i powstał klasztor. Obecne położenie klasztoru, odległe o ok. 4 km od pierwotnego, sięga roku 1335, gdy feudalny władca Chrelio wybudował wieżę obronną z kaplicą na szczycie oraz niewielką cerkiew. Na jej miejscu w latach 1834-37 wybudowano okazałą świątynię bogato udekorowaną freskami przez znanych ikonografów m.in. Dymitra i Zacharego Zografów. Z tego okresu pochodzą również otaczające kościół zabudowania klasztorne, w których można zobaczyć m.in. zbiór ikon, przedmioty kultu religijnego oraz cele mnichów.

Klasztor Rilski pełnił ważną rolę w okresie panowania tureckiego. Był ważnym ośrodkiem duchowym i piśmienniczym, przez co również narażonym na liczne ataki i zniszczenia. Do dziś pozostaje symbolem oporu i odrodzenia narodowego. Doczesne szczątki świętego założyciela spoczywają przy głównym ikonostasie kościoła i są odsłaniane do adoracji przez licznie przybywających tu wiernych.

 

Pięknie odnowiony kompleks klasztorny zachwyca zdobieniami. Ściany zabudowań pomalowano w proste wzory biało – czarno - czerwonymi farbami. Natomiast podcienia świątyni bogato udekorowano obrazami z Apokalipsy św. Jana. Jak wielkiej wyobraźni było trzeba dla stworzenia tych wspaniałych ikon! Niczego podobnego jeszcze nie widziałam.

Aby obejrzeć fotorelację kliknij na zdjęcia: 

 

 

Tekst i zdjęcia Anna Przybycińska

"Bogurodzica" - relacja z warsztatów plenerowych

W Europejskim Centrum Komunikacji i Kultury w Warszawie Falenicy, od 25 do 31 stycznia 2016 r. miały miejsce warsztaty ikonopisania w temacie "Bogurodzica". Wzięło w nich udział 15 uczestników. Warsztaty prowadzili o.Jacek Wróbel SJ i Joanna Zabagło.

Dzielimy się osobistą relacją jednej z Uczestniczek:

Warsztaty ikonopisania 2 - st. u samego założyciela Drogi Ikony o. Jacka budziły nadzieję, niemałe emocje duchowego wsparcia, uczenie się u mistrza.

Rytm zajęć wzmacniały ramiona liturgii, modlitwy, wykłady o. Jacka, mądre korekty o. Jacka i Joanny. Życzliwość w grupie, smaczne posiłki, widok drzew, serdeczne uśmiechy na twarzach okraszały wysiłek. W centrum zmagań z pracą były oczekiwania, że powstaną dobre ikony, a radość tworzenia dodawała energii.

Osoby piszące ikony w zespole przypominają siewców ziaren, w których zakodowany jest urodzajny wzrost, poprzez osobisty wkład, korekty prowadzących, wzajemne wsparcie.To się objawiało na prezentacji ikon uczestników podczas ostatniej Mszy Świętej. Oczy zaiskrzyły łzami, bo wszystkie ikony były urzekające z piętnem osobowości osób, które je napisały.

Nasza praca, wysiłek o. Jacka i współprowadzącej Joanny zaświeciły w tych ikonach. Zdawało się słyszeć w Kaplicy trzepot skrzydeł naszych aniołów. Cieszyły promienie słońca w igliwiu sosen za oknami, na korze pni, na białych gałęziach brzóz.
Uściski na pożegnanie wyrażały więcej niż słowa.

Bogu niech będą dzięki za to co zostało w naszych sercach. (Zosia)

Aby obejrzeć fotorelację kliknij na zdjęcia: 

Blaski Bułgarii cz.8

Zapraszamy do mini cyklu foto-reportażowego Anny Przybycińskiej "Blaski Bułgarii",  w którym autorka poprowadzi nas przez jej miejsca sakralne i piękne zakątki natury.

Ślady pokoleń

Nad rzeką Boyana, u stóp góry Witosza leży stolica Bułgarii – Sofia. Założona przez Serdów i stąd nazwana Serdica, przechodziła pod panowanie greckie i rzymskie a następnie bizantyjskie i osmańskie. Obecna nazwa wywodzi się prawdopodobnie od kościoła św. Sofii usytuowanej w centrum miasta. Jest to niewielka trzynawowa ceglana świątynia z IV w n.e., pod której posadzką odkryto starożytne grobowce (II w p.n.e. – II w n.e.). W pobliżu znajduje się pałac prawosławnych biskupów oraz wybudowana w latach 1882-1912 katedra św. Aleksandra Newskiego. Właśnie w podziemiach tej świątyni znajduje się wspaniałe muzeum ikon – prawdziwy raj dla każdego, kto kocha ikony.

Sofia jest bogata w kościoły, choć nie zawsze je widać. Bywają otoczone wysokimi blokami, jak rotunda św. Jerzego - najstarszy kościół Sofii wybudowany przez Rzymian w IV w. i zdobiony freskami z VI, IX i XI w., czy kościół św. Mikołaja cudotwórcy lub wmurowane we współczesne budynki jak św. Pietka czy ruiny kościoła św. Zbawiciela. Przy okazji budowy metra, pod obecnym poziomem miasta odkryto wiele pozostałości z czasów starożytnych. A ile jeszcze czeka na odkrycie… ?

Na dzisiejszych przedmieściach Sofii warto odwiedzić kościół Bojański świętych Mikołaja i Pantalejmona. Wybudowany na przełomie X-XI wieku, wraz z potrzebami lokalnej społeczności był rozbudowywany kolejno w XIII i XIX wieku. Poszczególne części różnią się zastosowanymi materiałami (cegła, kamień, drewno) i stylem oraz zdobieniami wnętrza. W kościele zachowały się trzy warstwy niesamowitych fresków z XI, XIII i XVI wieku, w tym pełno-postaciowe, realistyczne przedstawienia XIII-wiecznych notabli, dobroczyńców kościoła.

Aby obejrzeć fotorelację kliknij na zdjęcia: 
  

 

Tekst i zdjęcia Anna Przybycińska

Blaski Bułgarii cz.7

Zapraszamy do mini cyklu foto-reportażowego Anny Przybycińskiej "Blaski Bułgarii",  w którym autorka poprowadzi nas przez jej miejsca sakralne i piękne zakątki natury.

Podpis ikonopisa

Można by zorganizować całą osobną wyprawę, aby zobaczyć piękne klasztory Bułgarii. Tylko kieszonkowy przewodnik dla turystów wskazuje ich 94, a ile innych czeka jeszcze na odkrycie?

Klasztor Baczkowski  jest drugim co do wielkości i znaczenia. Założył go Gruzin,  były żołnierz, Grzegorz Bakuriani w 1084 roku.  Przez lata zamieszkiwali go mnisi z Gruzji, a później również Bułgarzy. W klasztorze działała szkoła i biblioteka, w której zgromadzono bogaty zbiór ksiąg staro-gruzińskich, bułgarskich i bizantyjskich. Dzięki swojemu położeniu, często był miejscem przechodnim dla podążających z góry Atos do Bizancjum bądź Gruzji.

Największym skarbem klasztoru jest ikona Matki  Bożej przywieziona z Kars w 1310 roku i umieszczona w głównej cerkwi z początku XVII wieku  p.w. Zaśnięcia Matki Bożej. Przestawia ona Maryję z przytulonym do policzka Matki Dzieciątkiem.  Ikona jest zakryta ozdobną ryzą, a twarze Matki i Syna przydymione.

W tym samym czasie, co główna świątynia, powstał nowy, bogato udekorowany freskami refektarz. Na suficie refektarza przedstawiono rodowód Chrystusa, zaś na ścianie wejściowej sąd ostateczny, a w niszy Matkę Bożą na tronie w otoczeniu aniołów. Mniejszy kościół p.w. św. Mikołaja ozdobił w 1840 roku Zahari Zograf i pozostawił … swoją podobiznę na fresku w przedsionku.  Należał on do bułgarskiej szkoły ikonopisów z Tryavny.
 

Położone w górach niewielkie miasto Tryavna cieszyło się względną swobodą w czasach osmańskich. Ponieważ okolica nie miała urodzajnych ziem, w mieście rozwinęło się rzemiosło. Nie wiadomo, kiedy ikonografowie pojawili się w Tryavnie. Pierwsze ich imiona znaleziono na freskach z początku XVIII wieku w monasterach Matki Bożej, Świętej Trójcy oraz kościołach św. Jerzego i Atanazego. Ikonopisów nazywano często „daskali” – nauczyciel, gdyż umieli pisać i czytać, a wracając po skończonych pracach na okres zimowy do domu, otwierali szkoły. Pisaniem ikon zajmowały się kolejne pokolenia rodzin: Vitanov, Zahariev, Minev i Minchov, a rodzinne przekazy prawie zawsze mówią o Górze Atos, jako miejscu nauki pierwszych ikonografów z tych rodzin. Dzisiejsi badacze wskazują na widoczne w malarstwie wpływy greckie, bizantyjskie i ruskie. Dla mnie wiele XIX-wiecznych ikon tej szkoły, wskazuje również na inspirację sztuką zachodnią.

Aby obejrzeć fotorelację kliknij na zdjęcia: 
 

 

Tekst i zdjęcia Anna Przybycińska