piątek, 19 sierpnia 2016

Warsztaty: ikona Chrystusa "Święte Milczenie" - relacja

Na przełomie lipca i sierpnia - 30.07-6.08. 2016 - odbyły się w naszej pracowni wakacyjne warsztaty w temacie ikony Chrystusa "Święte Milczenie". Warsztaty poprowadziła Joanna Zabagło, udział w nich wzięło 7 osób.



Dzielimy się refleksją jednej z uczestniczek.

*  *  *
Ikona Chrystus Święte Milczenie już od jakiegoś czasu pojawiała się w moim życiu. Zaczęłam kolekcjonować zdjęcia różnych interpretacji tego tematu i szukać informacji, ale to nie było łatwe. Nawet osoby zajmujące się ikonami od dłuższego czasu niewiele miały mi do powiedzenia…

I… stało się, marzenia się spełniają! Dowiedziałam się, że ikony można się nauczyć podczas warsztatów w Drodze Ikony. Okazało się też, że bardzo dużo można się o niej dowiedzieć, a to dzięki Joannie Zabagło, która znakomicie przygotowała przebieg warsztatów.

Przedstawiła, bogato ilustrując zdjęciami, historię tego tematu od pierwszego znanego wykonania w XIV – XV wieku na terenie Grecji i Bałkan, poprzez kolejne realizacje na przestrzeni wieków, do dnia dzisiejszego.

Byłam, ba! – jestem nadal zachwycona i zaintrygowana tematem. Spokój, pokora i bezpieczeństwo jakie emanowało na mnie i we mnie od postaci podczas tworzenia ikony było nie do określenia. Każdy dzień był innym przeżyciem.

Po pierwszym dniu zajęć moje patrzenie na ikony w trudny do określenia sposób się zmieniło. Poczułam, że jest to nowe, inne, bogatsze. Drugiego – że nastąpiła we mnie, trudna do określenia dobra przemiana, że ikona to też tajemnica, przesłanie, dobro i miłość. Kolejne zajęcia jakby przenosiły mnie w inny wymiar – nierzeczywisty, bardzo duchowy.

Tak jakoś przypomniało mi się, że kiedyś prawosławny nauczyciel duchowy powiedział mi, że wierni prawosławni modlą się nie do ikony, ale poprzez ikonę. Jest ona jakby drzwiami, które pokazują drogę do Boga. Teraz po zakończeniu warsztatów i z perspektywy czasu mogę napisać, że chyba to zrozumiałam, coś takiego odczułam.

Sposób prowadzenia zajęć przez Joannę, technika, którą poznawałam, atmosfera, która się pomiędzy nami wytworzyła sprawiła, że czułam się jak w kruchcie nieba.

Wszystkie ikony na każdym etapie pracy były niesamowicie piękne. Emanowały dostojeństwem, skupiały uwagę, zobowiązywały do wyciszenia, zadumy, modlitwy?

Dla mnie był to czas, który na zawsze pozostanie w moim sercu. Takie wieczne światełko, do którego będę wracać po spokój, bezpieczeństwo, siłę, modlitwę pisania ikony.
Dziękuję Asiu, dziękuję dziewczyny.

Marzena

*  *  *

Na fotorelację z warsztatów zapraszamy do naszej galerii foto na facebooku.

Kliknij na zdjęcie:

https://www.facebook.com/drogaikony/photos/?tab=album&album_id=839471986152269

 
fot. Joanna Zabagło

piątek, 12 sierpnia 2016

Z ikonami na Światowe Dni Młodzieży

Nasza warszawska pracownia włączyła się w Światowe Dni Młodzieży poprzez zorganizowanie wystawy ikon dla młodzieży, która przyjechała do parafii św. Szczepana Pierwszego Męczennika na warszawskim Mokotowie. Przez kilka dni, w ramach Dni w Diecezjach, nasza parafia gościła pielgrzymów z Rosji, USA i Chile. Powitani zostali serdecznie przez Księdza Proboszcza, a członkowie wspólnot parafialnych przygotowali dla nich bogaty program pobytu. Jednak najważniejsza w tym wszystkim była radość spotkania – wspólne modlitwy, wycieczki, zawody sportowe i piknik parafialny; spotkania we wspólnocie Kościoła jak w jednej rodzinie.

Zanim pielgrzymi wyruszyli do Krakowa na spotkanie z Ojcem Świętym Franciszkiem mieliśmy przyjemność gościć ich w naszej pracowni, w której w tym czasie odbywały się warsztaty ikonopisania w temacie Chrystusa Pantokratora. Młodzież miała okazję przyjrzeć się tradycyjnej pracy nad ikoną oraz zobaczyć wystawę, która specjalnie dla nich została zaprezentowana na kościelnym chórze.
 


Na wystawie zebraliśmy kilkadziesiąt ikon, które powstały podczas trzyletnich medytacji ikonograficznych, będących przygotowaniem do Roku Jubileuszowego z okazji obchodów 1050. rocznicy Chrztu Polski. Chcieliśmy w taki sposób, właściwy dla naszego środowiska twórczego, wypełnić zadanie „pójścia i głoszenia Ewangelii”. Spośród wykonanych prac wybrane zostały różne przedstawienia Chrystusa, Matki Bożej i Świętych Pańskich oraz powstałe w czasie warsztatów tematycznych ikony św. Jana Chrzciciela i Jezusa Miłosiernego.

Zwłaszcza grupa pielgrzymów z Biereznik w Rosji zafascynowana była naszymi ikonami i podjęła rozmowę z ich twórcami. Oprowadzający po wystawie wyjaśniali znaczenie poszczególnych przedstawień i opowiadali o technice ikonograficznej. Szczególną uwagę zwróciła znana pielgrzymom ikona Matki Bożej „Salus Populi Romani” – będąca jednym z symboli Światowych Dni Młodzieży. Jej autor, Krzysztof, w chwili wzruszenia zdjął ikonę ze sztalugi i wręczył ks. Erichowi na pamiątkę tego spotkania. I jeszcze jedna ikona, Matka Boża „Znak”, wykonana przez Agnieszkę, została podarowana młodemu pielgrzymowi spod Uralu.
 


Organizując wystawy ikon, pragniemy dzielić się z innymi radością tworzenia, podejmowanego przez nasz środowisko jako świadectwo wiary przeżywanej w wymiarze sztuki. Żywimy w ten sposób nadzieję, że nasze prace udostępniane w przestrzeniach sakralnych i nie tylko, będą zachęcały odwiedzających do kontemplacji i modlitwy. Dlatego tym bardziej cieszymy się, że wykonane w naszej pracowni ikony Bogarodzicy będą służyły modlitwie parafianom z dalekich Biereznik.

W kontekście naszego spotkania z pielgrzymami przypominają się słowa świętego Jana Pawła II z orędzia na Światowy Dzień Młodzieży w 2003 roku: „Maryja jest wam dana, by pomóc wam wejść w bardziej szczery i osobisty kontakt z Jezusem. Swoim przykładem, Maryja uczy was utkwienia spojrzenia miłości w Nim, który ukochał nas jako pierwszy. (…) Wiedzcie jednak, że w trudnych chwilach, których nie brakuje w życiu każdego człowieka, nie jesteśmy sami: tak jak Janowi u stóp Krzyża, tak i wam Jezus daje swoją Matkę, aby pocieszała was swoją czułością”.  



Tekst Jolanta Wroczyńska
Zdjęcia Joanna Zabagło

piątek, 5 sierpnia 2016

Warsztaty ikonopisania "Chrystus Pantokrator" - relacja

Przez siedem dni, od 16 do 23 lipca w pracowni Drogi Ikony w Warszawie odbywały się letnie warsztaty ikonopisania w temacie Chrystusa Pantokratora, prowadzone przez Joannę Zabagło. Udział wzięło 8 osób.



Dzielimy się po warsztatowymi refleksjami dwojga uczestników.

*  *  *
Na stołach artystyczny nieład, wśród bajecznie kolorowych pigmentów fruwają papierowe ręczniki i serwetki  ze śladami  starannie wycieranych pędzli. Tak wyglądać mogą tylko stoły  na warsztatach tematycznych prowadzonych przez Joannę.

Od początku króluje niepodzielnie hasło: ”suchy pędzel!”. Łatwo powiedzieć... Jedni mają to już za sobą. Ze spokojem realizują polecenia prowadzącej. Inni, a wśród nich ja, ciągle zmagają się z żywiołem wiecznie zbyt mokrego włosia. Gdy czasem ciszę przerwie czyjeś głębokie westchnienie, ktoś z grupy rzuca ”nie martw się, to siądzie”, i wszyscy w śmiech. Od razu robi się człowiekowi lżej, jest nadzieja. To nic, że trzeba zmyć całą szatę, każdy przecież chce jak najpiękniej przedstawić postać Jezusa  Pantokratora.  Temat niby dobrze znany, przećwiczony a jednak… wielkie zaskoczenie, jak wiele jeszcze można się nauczyć. Równolegle z pisaniem ikon wczytujemy się w słowa  księgi Apokalipsy Św. Jana odszukując fragmenty opisujące  Wszechmogącego Pana. Raz górę bierze skupienie i powaga a raz weselne rozluźnienie (głównie za sprawą jednej z uczestniczek).

W tle tego co się dzieje w pracowni przeżywamy przygotowania do Światowych Dni Młodzieży. Do parafii przybywają grupy pielgrzymów, co chwilę ktoś do nas wpada, a to ksiądz proboszcz prosi o oprowadzenie Rosjan po wystawie  przygotowanej przez Drogę Ikony, a to pielgrzymi ciekawi naszej pracy lub częstujący kanapkami w ramach uczynków miłosierdzia. Nie dają też zapomnieć o sobie liczne chóry parafialne, gromkie „ Błogosławieeeni  miłosieeerni …..” na długo zapadnie nam w pamięci.

Tydzień minął bardzo szybko, a  owocem są wspaniałe ikony i nowe umiejętności. Jeszcze tylko wspólne zdjęcie, pożegnalne uściski a nawet łzy wzruszenia. Piękny, niezapomniany czas. Dziękujemy Asiu i … do zobaczenia na kolejnych warsztatach.

Agnieszka
*  *  *


Warsztaty w połowie lipca w Warszawie zapowiadały się jako uporządkowana, zanurzone w modlitwie, ciszy i skupieniu praca, wg ustalonego planu, nad ikoną Pana naszego Jezusa Chrystusa Pantokratora. Każdy pracował w swoim rytmie rozwijając i doskonaląc umiejętności pamiętając, że Zwycięskiego Chrystusa charakteryzują trzy cechy: przez Niego Bóg stworzył świat, On jest Zbawicielem, i Jemu zostało dane prawo Sądu Ostatecznego. Te prawdy teologiczne są zawarte w Wizerunku Pantokratora: wszechwładza Chrystusa, dobroć i umiłowanie ludzi przez Zbawiciela i surowość sprawiedliwego Sędziego świata, który patrzy w nasze oczy, dla sprawiedliwych jest dobry a fałszywych karze. 
I faktycznie z początku zajęcia były realizowane zgodnie z planem aż do momentu gdy przyjechali pielgrzymi Światowych Dni Młodzieży. Ogromna pozytywna moc i siła wyzwolona poprzez spotkanie ludzi wierzących, żywego Kościoła Chrystusowego, zaowocowała wieloma niesamowitymi wydarzeniami w wymiarze osobistym i wspólnotowym. Kto chciał ten z ogromną radością i zaangażowaniem włączył się w realizację tego wspaniałego dzieła poprzez zwykłe i bezinteresowne ofiarowanie swojego czasu i pracy. Spotkania z pielgrzymami m in. z Rosji, Chile i Kanady zharmonizowały się z rytmem zajęć w pracowni.

Wszystkie działania warsztatowe były zanurzone w modlitwie i kontemplacji. Szczególny wymiar nadawały słowa Apokalipsy św. Jana przywołujące Jezusa Pantokratora, Boga Wszechmogącego, Boga Wszechmocnego. Dzięki perfekcyjnemu przygotowaniu warsztatów przez Joannę, jej cierpliwości i chęci dzielenia się umiejętnościami powstały różnorodne, zgodne z kanonem i piękne w swojej indywidualności ikony Chrystusa Pantokratora.

Słowami Psalmu 97 dziękuję Bogu, że w miłosierdziu Swoim obdarzył nas łaską malowania świętych wizerunków, za to, że pozwolił nam napisać ikony Boga Wszechwładnego.

 Bóg Królem i Sędzią świata!
Pan króluje: wesel się, ziemio, 
radujcie się, mnogie wyspy! 
 Obłok i ciemność wokoło Niego, 
sprawiedliwość i prawo podstawą Jego tronu. Ogień idzie przed Jego obliczem 
i pożera dokoła Jego nieprzyjaciół. 
 Jego błyskawice świat rozświecają, 
a ziemia patrzy i drży. 
 Góry topnieją jak wosk przed obliczem Pana, 
przed obliczem Władcy wszystkiej ziemi. 
 Niebiosa głoszą Jego sprawiedliwość, 
a wszystkie ludy widzą Jego chwałę. 
 Muszą się wstydzić wszyscy, którzy czczą posągi 
i chlubią się bożkami; 
wszyscy bogowie hołd Mu oddają. 
 Słyszy o tym i cieszy się Syjon 
i radują się córki Judy 
z Twoich wyroków, o Panie! 
 Tyś bowiem, Panie, wywyższony - ponad całą ziemię 
i niezmiernie wzniosły pośród wszystkich bogów. 
 Pan miłuje tych, co zła nienawidzą, 
On strzeże życia swoich świętych, 
wyrywa ich z ręki grzeszników. 
 Światło wschodzi dla sprawiedliwego 
i radość dla ludzi prawego serca. 
 Sprawiedliwi, weselcie się w Panu 
i wysławiajcie Jego święte imię.

Krzysztof
*  *  *

Na fotorelację z warsztatów zapraszamy do naszej galerii foto na facebooku.

Kliknij na zdjęcie:
 
https://www.facebook.com/drogaikony/photos/?tab=album&album_id=839463556153112



fot. Joanna Zabagło

piątek, 15 lipca 2016

Podstawowe warsztaty ikonopisania - Oblicze Chrystusa - relacja

Po raz siódmy już w Szkole Drzewnej w Garbace Lenisku na Mazowszu odbyły się warsztaty ikonopisania dla początkujących w temacie Oblicze Chrysusa Pantokraora. W warsztatach prowadzonych przez o.Jacka Wróbla SJ udział wzięło 14 osób.




Dzielimy się osobistą relacją jednej z uczestniczek.

*  *  *

Ikona pociągała mnie od wielu lat. Jednak zawsze brakowało czasu, żeby realizować swoją pasję, zawsze było „coś” ważniejszego. Ale Pan Bóg ma swoje drogi... Zaczęłam doświadczać poważnego kryzysu moich wyborów, z nieustannie powracającym pytaniem co dalej?... Rodziło się wiele wątpliwości dzięki, którym szukałam w sobie tego, co sprawiało mi kiedyś radość, wracałam do wcześniejszych pragnień. Znowu powróciły myśli o ikonie. Zaczęłam czuć się przez nią „wzywana”. I niewiele myśląc pozwoliłam się „uwieść” przyjeżdżając na warsztaty ikonograficzne do Garbatki.

Był to dla mnie niezwykle cenny czas nie tylko pod względem warsztatowym, ale również duchowym. Pan Bóg przemawiał przez swoje Słowo, ludzi, wydarzenia.

Warsztaty były prowadzone bardzo profesjonalnie, z ogromną umiejętnością dydaktyczną o. Jacka i asystenta Przemka. Zadziwiała mnie ich ofiarność. Nie było pytania, na które nie dostalibyśmy odpowiedzi, a pomimo ogromnego wysiłku i dużej ilości pytań znosili to cierpliwie, bez narzekania :)

Plan dnia był bardzo dobrze ułożony, a jedzenie przepyszne :) Oprócz codziennego warsztatu był czas na konferencję, modlitwę, wspólne spotkania (także przy ognisku) i oczywiście Eucharystię.

Ku mojemu zaskoczeniu na warsztatach dostałam odpowiedź, na pytanie co dalej – której akurat tam, zupełnie się nie spodziewałam. Nie widzę końca tej drogi, ale już wiem, w którą stronę uczynić pierwszy krok.

Dzięki warsztatom zobaczyłam również, że ikona odkrywa przede mną przestrzeń, w której mogę odpocząć, mogę zostawić to, co jest codziennym ciężarem, wejść w inną rzeczywistość i znaleźć wytchnienie oraz pokój. Ikona wyprowadza mnie z ciemności do światła –  tak jak mówi o tym sama technika tworzenia ikony.

Jestem bardzo zbudowana dziełem, którym jest Droga Ikony. Zachęcam wszystkich, którzy odczuwają w sobie zaproszenie by wejść na tę Drogę, ale mam jedną radę: nie czekajcie tak długo... 

(Agnieszka)



*  *  *

Na fotorelację z warsztatów zapraszamy do naszej galerii foto na facebooku.

Kliknij na zdjęcie:
  
https://www.facebook.com/drogaikony/photos/?tab=album&album_id=841830675916400


fot. Jacek Wróbel SJ

czwartek, 30 czerwca 2016

9 lat na Drodze Ikony - u św. Szczepana

Warszawska wspólnota ikonopisarzy, gromadząca się wokół pracowni DROGA IKONY przy parafii św. Szczepana, pod koniec czerwca 2016 r. zakończyła już dziewiąty rok swojej pracy. Eucharystię w intencji całego środowiska twórców odprawił o. Jacek Wróbel SJ. Msza, prezentacja owoców pracy warsztatowej jak i poświęcenie powstałych w ciągu roku ikon odbyły się w oratorium św. Judy Tadeusza w domu parafialnym jezuickiej parafii na warszawskim Mokotowie, a więc w miejscu gdzie w 2007 r. duchowo zrodziła się „Droga Ikony” istniejąca w obecnym kształcie.
 


Na wystawie kończącej rok zaprezentowane zostały ikony „napisane” podczas kursów inicjacyjnych, warsztatów dla zaawansowanych oraz cotygodniowych spotkań roboczych. W tym roku nasza pracownia zorganizowała dwa semestralne kursy ikonopisania dla początkujących, wprowadzające w duchowy świat ikony, gdzie malarskie zajęcia praktyczne łączone były z wiedzą teoretyczną oraz modlitwą. Kursy te poprowadziły Ula Żakowska i Ula Klimowicz.

Jak zwykle dużym zainteresowaniem cieszyły się warsztaty tematyczne dla średnio i mocno zaawansowanych. W tym roku Joanna Zabagło zrealizowała zajęcia w temacie św. Jana Chrzciciel „Anioła Pustyni” oraz z ikoną „Chrystus Święte Milczenie”. Ks. Mateusz Orłowski SJ podjął temat „Chrztu Pańskiego” oraz ikonograficznej interpretacji obrazu „Jezusa Miłosiernego”. Poza merytorycznym i malarskim przygotowaniem tematów, prowadzący zachęcali uczestników do podjęcia modlitwy i nawiązania indywidualnej relacji z przedstawianymi na ikonach świętymi postaciami, aby poprzez wczytanie się na nowo w sens Bożego przesłania pogłębić swoją wiarę. Dzięki takim zajęciom mamy  nie tylko szansę zdobyć nowe umiejętności warsztatowe, które przekazują prowadzący, ale także rozwinąć się duchowo i zrozumieć sens swojej twórczej pracy.
 


Warsztaty z rysunku ikonograficznego, prowadzone przez Elę Cyganek na kilku stopniach zaawansowania, przygotowują do podjęcia zadania pisania ikon osoby początkujące, dla których ciekawym ćwiczeniem jest na przykład poznanie geometrii przedstawień oblicza Chrystusa. Zajęcia z rysunku są także znakomitym warsztatem dla zaawansowanych ikonopisów w celu lepszego zrozumienia zasad kanonu ikony. Kursy dla początkujących i zaawansowanych obejmują odpowiednio przygotowane zagadnienia z zakresu historii sztuki oraz ćwiczenia manualne, których wizualne efekty mogliśmy oglądać na wystawie kończącej rok pracowni. Warsztaty z rysunku prowadzone były także w filii naszej pracowni na warszawskiej Pradze, mieszczącej się przy parafii św. Wincentego Pallotiego.

Warsztaty pozłotnicze w technice na pulment, prowadzone przez Gabrysię Janik, jak zwykle cieszyły się dużym zainteresowaniem. Zwłaszcza te bardziej zaawansowane - kursy 2- i 3-stopnia-, w zakresie których nauka polega na wykonywaniu ornamentów w obrębie tła ikony, realizowane przez nakładanie wzorów albo ich rzeźbienie w gruncie przy użyciu różnych narzędzi. Na warsztatach pozłotniczych mogliśmy poznać również techniki łączenia metali szlachetnych różnego koloru.



Poza praktycznym warsztatem pisania ikon spotykaliśmy się raz w miesiącu, w piątkowe wieczory, na „Modlitwie z ikoną”. Cykl medytacji rozpoczęliśmy od ikony Pantokratora z Synaju, jednego z najstarszych przedstawień Chrystusa, a następnie – zgodnie z rokiem liturgicznym – modliliśmy się co miesiąc z innym przedstawieniem, jak np.: Boże Narodzenie, Chrzest Pański, a w Wielkim Tygodniu – Zmartwychwstanie, wychodząc od medytacji namalowanej wspólnie w pracowni ikony Zstąpienia do otchłani. W maju podjęliśmy na modlitwie temat Bogurodzicy z typie Eleusy (Miłościwej), natomiast w czerwcu medytowaliśmy przed ikoną Przemienienia na górze Tabor. Konferencje dotyczące przedstawień ikonograficznych ze szczegółowym omówieniem ich symboliki i treści biblijnych oraz wstępy do modlitwy prowadził ks. Mateusz Orłowski SJ. Podczas comiesięcznych spotkań nasz „jezuicki asystent” wprowadzał nas w ducha medytacji ignacjańskiej, w oparciu o znajdowanie swojego miejsca w obszarze dzieła Bożego odkupienia.

W czerwcu br. mieliśmy też okazję zobaczyć ostatnią odsłonę wystawy naszych ikon Świętych Cyryla i Metodego, które po dwuletniej wędrówce po Polsce, na koniec, zostały pokazane w Galerii Anielskiej przy kościele parafialnym Matki Bożej Królowej Aniołów w Warszawie-Bemowo. Nasze ikonograficzne prace towarzyszyły ogólnopolskiej wystawie „Śladami Cyryla i Metodego – od Moraw do Chorwacji”, która w postaci plansz informacyjnych została przygotowana przez Narodowy Ośrodek Informacji Turystycznej Republiki Chorwacji w Polsce z okazji 1150. rocznicy ich misji chrystianizacji słowiańskiej Europy. Większość pokazywanych na wystawie ikon powstało podczas warsztatów poświęconych Apostołom Słowian, które zaproponowała Ula Klimowicz z okazji ich rocznicy jubileuszowej.

Nasze spotkanie na zakończenie roku w warszawskiej pracowni Drogi Ikony zgromadziło wielu twórców i przyjaciół, i – jak zawsze – było okazją do rozmów o naszych dziełach. Słuchaliśmy uważnie komentarzy ojca Jacka oraz innych bardziej doświadczonych ikonografów, aby z pożytkiem przyjąć uwagi zarówno pochwalne jak i krytyczne, i w ten sposób, z wiarą w prowadzenie Bożej Opatrzności, postąpić naprzód na obranej przez nas „drodze ikony”.
 




Tekst Jolanta Wroczyńska
Zdjęcia Anna Przybycińska

piątek, 24 czerwca 2016

Warsztaty ikonopisania "Jezus Miłosierny" - relacja

Od kwietnia do czerwca 2016 r. w pracowni Drogi Ikony trwały warsztaty ikonopisania w temacie "Jezus Miłosierny" prowadzone przez ks. Mateusza Orłowskiego SJ. Udział w nich wzięło 10 osób. Poniżej publikujemy osobiste świadectwa 3 uczestniczek.
 

 
Warsztaty tematyczne Jezus Miłosierny prowadził  ks. Mateusz Orłowski SJ – nowa osobowość w Drodze Ikony – człowiek  młody, lecz z imponującą  dojrzałością i wiedzą ikonograficzną oraz umiejętnościami interpersonalnymi do prowadzenia tego rodzaju zajęć.
Struktura warsztatów  była dość różnorodna. Mateusz zaprezentował napisaną przez siebie Ikonę Chrystusa Miłosiernego, ale też wiele innych jej przykładów, które mogły stanowić inspirację dla naszego ikonopisania. W ramach warsztatów mieliśmy możliwość dodatkowych ćwiczeń - wprawek malarskich wybranych elementów ikony tematycznej. Prowadzący przedstawiał również teksty dotyczące Miłosierdzia Bożego (między innymi  dot.  historii wizerunku Jezusa Miłosiernego, ale także rozważania  Papieża Franciszka). Otrzymywaliśmy pomoce warsztatowe (w wersji  elektronicznej i papierowej). Prowadzący  dzielił się z nami źródłami  swoich inspiracji  ikonopisarskich.
Mateusz wytrwale zachęcał nas do poszukiwania najciekawszych rozwiązań dla swojej ikony, do inwencji twórczej w decyzjach estetycznych. Podkreślał, że Bóg powołał człowieka do bycia kreatywnym. I…. zachęta nie poszła w las. Koncepcje ikon pisanych w ramach tego warsztatu okazały się niezwykle zróżnicowane i zachwycające pod względem pomysłów estetycznych. A przecież zasadniczy temat ikony u wszystkich był ten sam - Jezus Miłosierny w ujęciu pełno postaciowym frontalnym. I nic dziwnego - Bóg jest jeden, lecz skala działania Jego Miłosierdzia - paleta środków, narzędzi, form, kolorów, odcieni - nieograniczona. 
Mira - uczestniczka
 



Wspólna droga – splot indywidualnych ścieżek – pod opieką ks. Mateusza. Dojście do celu tajemnicze. Na początku drogowskaz: ikona ks. Mateusza, zdjęcia ikon Miłosiernego od Św. Faustyny i innych ikon Jezusa.
Jak urealnić swoją intuicję, doświadczenie, wskazówki księdza?
Godziny pisania nikt nie liczy. Trzeba je mnożyć. Nadzieja płynie z serca, dodaje witalności, rozciąga czas. Podtrzymują na duchu zmagania drugiego jak podania pałeczki w sztafecie. Cokolwiek będzie, uzdrów mnie Jezu i zachęć by napisać wiarygodnie.
Koniec poszukiwań i wysiłków. Wspólne zdjęcie przed kościołem Św. Szczepana.
W rękach deski sercem pisane. Miłosierne promienie Jezusa oświetlają nasze uśmiechy, wdzięczność za radość pracy. Jest też pokora w ocenie wartości trudu.
A jednak każdy z nas odnalazł na tej drodze Łaskę.
Zosia - uczestniczka


 
W Roku Miłosierdzia nie mogło zabraknąć warsztatów ikonowych „Jezus Miłosierny”. Czekałam na nie odkąd tylko pojawiło się we mnie pragnienie pisania ikon. Miłosierdzie – najpiękniejszy przymiot Boga, prawdziwa wspaniałomyślność i moc Jego serca. Wystarczy sięgnąć, zanurzyć się i czerpać. Co więcej – im kto bardziej nędzny i słaby, tym większe ma do niego prawo.
Można powiedzieć, że spotkaliśmy się na warsztatach aby w szczególny sposób kontemplować ten niezwykły przymiot Boga:
- kontemplować w obrazie, który Jezus ukazał polecił namalować pokornej zakonnicy – s. Faustynie Kowalskiej dając obietnicę, że dusza, która czcić go będzie nie zginie;
- rozważać w słowach Papieża Franciszka i zapiskach objawień z Dzienniczka.
- wprowadzać w czyn w osobistym spotkaniu z drugim człowiekiem.
Z tego spotkania i inspiracji zrodziła się modlitwa i wyjątkowe ikony. Choć temat i technika malarska ta sama, to jednak każda ikona jest inna, każda piękna, pisana na miarę naszych indywidualności, na miarę zmagań z samym sobą i materią. Teraz, niezależnie, gdzie się znajdą, będą nieść orędzie i łaskę Bożego Miłosierdzia. W końcu sam Jezus powiedział: „Nie w piękności farby ani pędzla jest wielkość tego obrazu, ale w łasce mojej.”
Ania - uczestniczka
 



Na fotorelację z warsztatów zapraszamy na naszą stronę na facebooku:
   
https://www.facebook.com/drogaikony/photos/?tab=album&album_id=810074339092034


fot. Mateusz Orłowski SJ

środa, 15 czerwca 2016

Warsztaty "Chrystus Święte Milczenie" - relacja

Podczas czterech spotkań weekendowych w miesiącach kwietniu i maju w pracowni „Droga Ikony” pisałyśmy ikonę „Chrystus Święte Milczenie”. Warsztaty prowadziła Joanna Zabagło, udział w nich wzięło 8 uczestniczek.
 



Dowiedziałyśmy się , że ikona jest wielowymiarowa a geneza tematu nie została w pełni wyjaśniona. Podstawą do interpretacji tej ikony są fragmenty Księgi Proroka Izajasza:
„Nie będzie krzyczał ani wołał ani nie wyda na zewnątrz swojego głosu” (Iz 42, 2). 
Istnieją jednak także inne interpretacje. Niektórzy temat ten rozpatrują w związku z widzeniem Boga przez proroka Eliasza we śnie, kiedy przebywał na pustyni . Inni - jako wyraz milczącej pokory, z jaką Chrystus zniósł cierpienia i śmierć na krzyżu. Starowierzy interpretowali ikonografię tego tematu jako uosobienie staroobrzędowstwa, które było zmuszane do milczenia w obliczu rządzącej Cerkwi. Mikołaj Pokrowski widział w tej ikonografii alegorię chrześcijańskiej cnoty milczenia. Istnieje też odniesienie interpretacji tematu jako wyrażenia opatrznościowej wielkiej cierpliwości, z którą Chrystus oczekuje na nawrócenie grzesznika.


Dla mnie niejednoznaczność interpretacyjna nadawała mistyczny i enigmatyczny urok tego tematu. Dlatego bardzo chciałam uczestniczyć w tych warsztatach. Zawsze ciekawiła mnie tajemnica w tych ikonach, dlaczego posiada kilka wariantów?

Tematem kompozycji jest wizerunek Chrystusa, ukazanego pod postacią anioła obleczonego w biel będącą symbolem światła, prawdy i czystości. W ujęciu tym zlewają się ze sobą takie idee teologiczne jak przedwieczny Logos, Mądrość Boża, Baranek Boży oraz Wielki Arcykapłan. Młodzieńczy Chrystus bez zarostu, jak Emanuel, odziany w sticharion o szerokich rękawach, obszyty na brzegach i w pasie perłami. Niekiedy jego szaty zdobi mitra i sakkos. Z tymi wszystkimi nazwami zapoznała nas Joanna. Chrystus z głową otoczoną gwiezdnym nimbem (z dwóch nałożonych na siebie rombów), który charakteryzuje symboliczne wyobrażenie Boga Ojca i ze skrzydłami symbolizującymi Boską “energię” . Zbawiciel  jest pod postacią młodzieńca podobnego do Anioła ze złożonymi na piersiach dłońmi.


Tak jak jest wiele odmian ikony, tak jest też kilka określeń: „Chrystus Święte Milczenie”lub „Błogie Milczenie”. Do mnie najbardziej przemówiło określenie ikony „Błogie Milczenie” i jej własna interpretacja . Milczenie Boga – milczenie człowieka. Milczenie Jezusa, to myśl biegnie ku ciszy Jego męki. Właśnie tutaj milczenie osiągnęło najwyższą siłę wyrazu. Tutaj milczenie jest intensywniejsze od słów...
„Dręczono Go, lecz sam się dał gnębić, nawet nie otworzył ust swoich. Jak baranek na rzeź prowadzony, jak owca niema wobec strzygących ją , tak On nie otworzył ust swoich” (Iz 53, 7)
Dla mnie przesłaniem tej ikony jest to  że milczenie może wyrazić więcej niż wiele słów – milczenie pośród zniewag. Jezus milczy, nic nie mówi. Gotów jest mówić o sobie w ciszy z kimś, kto szuka prawdy. Co mnie nauczyło milczenie Jezusa? : że nie wyraża ono obojętności, lecz godność, wyraża ciche i całkowite oddanie...


Miałyśmy możliwość wyboru, spośród wielu wzorów przedstawionych przez Joannę. Wszystkie nasze ikony powstawały w cudownej koleżeńskiej atmosferze. Bardzo ważne były odstępy czasowe pomiędzy warsztatami, które pozwalały na położenie wielu warstw.
Profesjonalizm Joanny, jej korekty i cierpliwość zaowocowały tym, że wszystkie ikony zostały napisane w całości. A ich wymowa, kolorystyka i różnorodność oczarowują patrzącego.


Na fotorelację z warsztatów zapraszamy na naszą stronę na facebooku:
  
https://www.facebook.com/drogaikony/photos/?tab=album&album_id=804637892969012


Tekst: Monika
Zdjęcia: Joanna Zabagło