poniedziałek, 26 września 2016

Wystawa na Jubileusz 1050.lecia Chrztu Polski

Od 1 do 9 października w Pracowni Działań Twórczych przy Galerii U Jezuitów w Poznaniu zapraszamy na wystawę ikon współczesnych zatytułowaną "Idźcie i głoście Ewangelię". Projekt realizowany jest przez twórców, którzy swoim malarstwem ikonograficznych włączają się w obchody Jubileuszu 1050.lecia Chrztu Polski. Wystawa prezentuje ponad 80 ikon powstałych w Pracowni "Droga Ikony" w Warszawie oraz w Pracowni Działań Twórczych w Poznaniu.

Ekspozycja czynna:
sobota-niedziela 10:00-15:00
wtorek-piątek 15:00-19:00
poniedziałek nieczynne

Otwarcie 30 września o godz. 18:00.

Pracownia Działań Twórczych, ul. Dominikańska 8, Poznań.  


sobota, 3 września 2016

Trzeci ikonograficzny plener w Czerwińsku

Tradycyjnie plener DROGI IKONY w Czerwińsku zakończył się wystawą naszych ikon zaprezentowaną w wirydarzu zespołu klasztornego Ojców Salezjanów 15 sierpnia – w święto Wniebowzięcia Matki Bożej.



Na wystawie pokazaliśmy ponad trzydzieści ikon, spośród których większość była owocem pracy podczas pleneru, a kilka ikon dojechało wraz z ich autorami specjalnie na wystawę i uroczystości – odpust parafialny i dożynki dekanalne, które corocznie odbywają się 15 sierpnia. W tym roku na naszej wystawie zauważalna była duża różnorodność przedstawień, bowiem poza ikonami kursowymi, Mandylionem, Pantokratorem i Matką Bożą w typie Eleusy, pojawiły się ikony Jezusa Dobrego Pasterza, Ukrzyżowanie, Boże Miłosierdzie, Matka Boża Fatimska, Michał Archanioł, Trójca Święta oraz ikona świętej Matki Teresy z Kalkuty, której kanonizacja odbędzie się 4 września. Można powiedzieć, że ikoną pleneru – największą wymiarowo i najdłużej malowaną – jest ikona Bożej Mądrości, która już trzeci raz przyjechała na plener wraz z jej autorką z Częstochowy. Nasza wystawa trwa kilka godzin i ma charakter kameralny, ze względu na usytuowanie w wirydarzu, na który prowadzi boczne wyjście z bazyliki oraz z zakrystii. Odwiedzają ją zatem osoby zainteresowane informacją przekazaną w kościele oraz Salezjanie i ich goście.


 
W przeddzień uroczystości Wniebowzięcia Matki Bożej wieczorem odbywa się tradycyjna procesja z obrazem MB Czerwińskiej Pani Mazowsza, która przechodzi uliczkami starego Czerwińska. Co roku i my włączamy się w to świętowanie, podążając w modlitwie za obrazem razem z duchowieństwem i parafianami. Poprzez udział w tych uroczystościach religijnych włączamy się we wspólnotę ludu Bożego świętującego Wniebowzięcie Bożej Matki, a jednocześnie dziękujemy za plon naszej pracy w postaci ikon oraz za dobrze przeżyty duchowo dziesięciodniowy pobyt w gościnie u Salezjanów.


 
Plener w Czerwińsku pomyślany jest jako sposób na intensywną pracę dla samodzielnych ikonopisów, połączoną z modlitwą i wypoczynkiem. Pracownia urządzona jest w dużej sali z czterema oknami, przez które dociera do środka jasne światło, doskonałe do pracy, a za oknami rozpościera się wspaniały widok na Wisłę i położone poniżej klasztoru stare miasteczko. Każdy ma swój mały warsztat pracy, ale nikt nie jest sam. Ktoś zapomniał zabrać paletkę, to ktoś inny ma dwie, potrzebny papier ścierny także się znajdzie, nie masz pomysłu na kolor szat – inni popatrzą i coś doradzą. Atmosfera jak w warszawskiej pracowni. Ula pomaga w złoceniu, Piotr robi korekty, Magda uczy swoją koleżankę-malarkę jak napisać pierwszą w życiu ikonę…

W klasztorze rytm dnia odmierzają posiłki oraz przyjęty przez nas program, który porządkuje każdy dzień. Rano śpieszyliśmy do bazyliki na Mszę św., po której zbieraliśmy się na wspólnym czytaniu i rozważaniu „Dzienniczka” siostry Faustyny. Przy wspólnym długim stole spożywaliśmy posiłki w klasztornej jadalni, podczas których ostatnie porcje jedzenia dzieliliśmy na cztery, osiem i szesnaście, aż wszystko znikało… Między posiłkami pracowaliśmy ciężko, a po kolacji gromadziliśmy się przed ikoną Matki Bożej, aby podziękować za mijający dzień i za dobro, którego doświadczyliśmy. Uczestnikiem pleneru był ojciec Mateusz, jezuita, który prowadził rozważania wieczorne według ćwiczeń duchownych św. Ignacego Loyoli i który komentował także teksty św. Faustyny na rozpoczęcie dnia.



Pobyt w klasztorze to standard turystyczny, pokoje wieloosobowe, wspólne łazienki itp., ale także obszerna kawiarenka, gdzie spotykaliśmy się na kawie i gdzie toczyły się ciekawe rozmowy nie tylko o ikonach. Jeśli ktoś miał jednak dość wspólnych zajęć i potrzebował odosobnienia, to mógł je znaleźć w klasztornej kaplicy Matki Bożej Ostrobramskiej lub w rozległych ogrodach otaczających klasztor, mógł udać się na spacerek pod figurę św. Jana Bosko lub do sadu na śliwki. Byli wśród nas i tacy, którzy wstawali o świcie, aby spacerować boso po rosie lub uprawiać gimnastykę poranną, gdy inni po prostu odsypiali, korzystając z przerwy w pracy zawodowej i wieczorem chodzili na Mszę św. Rekreacyjny charakter miały także wycieczki wzdłuż Wisły i ognisko z pieczeniem kiełbasek, niestety jeszcze bez śpiewów i tańców, ale może się rozwiniemy… Poznawczy aspekt pobytu w klasztorze miało również zapoznanie się z wystawą misyjną Salezjanów, prezentującą oryginalne zbiory pamiątek z całego świata oraz muzeum biograficznym kardynała Augusta Hlonda, prymasa Polski.

Wieczorem w sali konferencyjnej oglądaliśmy filmy, m.in. fabularyzowane biografie świętego Józefa i świętego Charbela oraz dwa dramaty – o francuskich cystersach w górach Atlasu pt. „Dzieci Boga” i amerykański, nie pozbawiony humoru, ukazujący drogę i intencje kilku pielgrzymów na szlaku do Santiago de Compostela pt. „Droga życia”. Przy okazji warto dodać, że Czerwińsk nad Wisłą znajduje się na Mazowieckiej Drodze św. Jakuba, która przebiega szlakiem dawnych pielgrzymów mazowieckich. Podobno już ok. 1380 roku do Santiago de Compostela pielgrzymowali chorąży płocki Paweł z Radzanowa i wojewoda czerski Jan Pilik z Sierpca, rycerze w służbie książąt mazowieckich, przez swą służbę związani także z Zakroczymiem i Płockiem.



Plenery w Czerwińsku można nazwać poniekąd naszym pielgrzymowaniem na Drodze Ikony, zatem zapraszamy za rok – termin stały: 5-15 sierpnia.

PS. Podczas pleneru odwiedził nas Gość Niedzielny i napisał: http://gosc.pl/doc/3385726.Ewangelia-na-desce-pisana


Tekst: Jolanta Wroczyńska
zdjęcia: Anna Przybycińska i Mateusz Orłowski SJ

piątek, 19 sierpnia 2016

Warsztaty: ikona Chrystusa "Święte Milczenie" - relacja

Na przełomie lipca i sierpnia - 30.07-6.08. 2016 - odbyły się w naszej pracowni wakacyjne warsztaty w temacie ikony Chrystusa "Święte Milczenie". Warsztaty poprowadziła Joanna Zabagło, udział w nich wzięło 7 osób.



Dzielimy się refleksją jednej z uczestniczek.

*  *  *
Ikona Chrystus Święte Milczenie już od jakiegoś czasu pojawiała się w moim życiu. Zaczęłam kolekcjonować zdjęcia różnych interpretacji tego tematu i szukać informacji, ale to nie było łatwe. Nawet osoby zajmujące się ikonami od dłuższego czasu niewiele miały mi do powiedzenia…

I… stało się, marzenia się spełniają! Dowiedziałam się, że ikony można się nauczyć podczas warsztatów w Drodze Ikony. Okazało się też, że bardzo dużo można się o niej dowiedzieć, a to dzięki Joannie Zabagło, która znakomicie przygotowała przebieg warsztatów.

Przedstawiła, bogato ilustrując zdjęciami, historię tego tematu od pierwszego znanego wykonania w XIV – XV wieku na terenie Grecji i Bałkan, poprzez kolejne realizacje na przestrzeni wieków, do dnia dzisiejszego.

Byłam, ba! – jestem nadal zachwycona i zaintrygowana tematem. Spokój, pokora i bezpieczeństwo jakie emanowało na mnie i we mnie od postaci podczas tworzenia ikony było nie do określenia. Każdy dzień był innym przeżyciem.

Po pierwszym dniu zajęć moje patrzenie na ikony w trudny do określenia sposób się zmieniło. Poczułam, że jest to nowe, inne, bogatsze. Drugiego – że nastąpiła we mnie, trudna do określenia dobra przemiana, że ikona to też tajemnica, przesłanie, dobro i miłość. Kolejne zajęcia jakby przenosiły mnie w inny wymiar – nierzeczywisty, bardzo duchowy.

Tak jakoś przypomniało mi się, że kiedyś prawosławny nauczyciel duchowy powiedział mi, że wierni prawosławni modlą się nie do ikony, ale poprzez ikonę. Jest ona jakby drzwiami, które pokazują drogę do Boga. Teraz po zakończeniu warsztatów i z perspektywy czasu mogę napisać, że chyba to zrozumiałam, coś takiego odczułam.

Sposób prowadzenia zajęć przez Joannę, technika, którą poznawałam, atmosfera, która się pomiędzy nami wytworzyła sprawiła, że czułam się jak w kruchcie nieba.

Wszystkie ikony na każdym etapie pracy były niesamowicie piękne. Emanowały dostojeństwem, skupiały uwagę, zobowiązywały do wyciszenia, zadumy, modlitwy?

Dla mnie był to czas, który na zawsze pozostanie w moim sercu. Takie wieczne światełko, do którego będę wracać po spokój, bezpieczeństwo, siłę, modlitwę pisania ikony.
Dziękuję Asiu, dziękuję dziewczyny.

Marzena

*  *  *

Na fotorelację z warsztatów zapraszamy do naszej galerii foto na facebooku.

Kliknij na zdjęcie:

https://www.facebook.com/drogaikony/photos/?tab=album&album_id=839471986152269

 
fot. Joanna Zabagło

piątek, 12 sierpnia 2016

Z ikonami na Światowe Dni Młodzieży

Nasza warszawska pracownia włączyła się w Światowe Dni Młodzieży poprzez zorganizowanie wystawy ikon dla młodzieży, która przyjechała do parafii św. Szczepana Pierwszego Męczennika na warszawskim Mokotowie. Przez kilka dni, w ramach Dni w Diecezjach, nasza parafia gościła pielgrzymów z Rosji, USA i Chile. Powitani zostali serdecznie przez Księdza Proboszcza, a członkowie wspólnot parafialnych przygotowali dla nich bogaty program pobytu. Jednak najważniejsza w tym wszystkim była radość spotkania – wspólne modlitwy, wycieczki, zawody sportowe i piknik parafialny; spotkania we wspólnocie Kościoła jak w jednej rodzinie.

Zanim pielgrzymi wyruszyli do Krakowa na spotkanie z Ojcem Świętym Franciszkiem mieliśmy przyjemność gościć ich w naszej pracowni, w której w tym czasie odbywały się warsztaty ikonopisania w temacie Chrystusa Pantokratora. Młodzież miała okazję przyjrzeć się tradycyjnej pracy nad ikoną oraz zobaczyć wystawę, która specjalnie dla nich została zaprezentowana na kościelnym chórze.
 


Na wystawie zebraliśmy kilkadziesiąt ikon, które powstały podczas trzyletnich medytacji ikonograficznych, będących przygotowaniem do Roku Jubileuszowego z okazji obchodów 1050. rocznicy Chrztu Polski. Chcieliśmy w taki sposób, właściwy dla naszego środowiska twórczego, wypełnić zadanie „pójścia i głoszenia Ewangelii”. Spośród wykonanych prac wybrane zostały różne przedstawienia Chrystusa, Matki Bożej i Świętych Pańskich oraz powstałe w czasie warsztatów tematycznych ikony św. Jana Chrzciciela i Jezusa Miłosiernego.

Zwłaszcza grupa pielgrzymów z Biereznik w Rosji zafascynowana była naszymi ikonami i podjęła rozmowę z ich twórcami. Oprowadzający po wystawie wyjaśniali znaczenie poszczególnych przedstawień i opowiadali o technice ikonograficznej. Szczególną uwagę zwróciła znana pielgrzymom ikona Matki Bożej „Salus Populi Romani” – będąca jednym z symboli Światowych Dni Młodzieży. Jej autor, Krzysztof, w chwili wzruszenia zdjął ikonę ze sztalugi i wręczył ks. Erichowi na pamiątkę tego spotkania. I jeszcze jedna ikona, Matka Boża „Znak”, wykonana przez Agnieszkę, została podarowana młodemu pielgrzymowi spod Uralu.
 


Organizując wystawy ikon, pragniemy dzielić się z innymi radością tworzenia, podejmowanego przez nasz środowisko jako świadectwo wiary przeżywanej w wymiarze sztuki. Żywimy w ten sposób nadzieję, że nasze prace udostępniane w przestrzeniach sakralnych i nie tylko, będą zachęcały odwiedzających do kontemplacji i modlitwy. Dlatego tym bardziej cieszymy się, że wykonane w naszej pracowni ikony Bogarodzicy będą służyły modlitwie parafianom z dalekich Biereznik.

W kontekście naszego spotkania z pielgrzymami przypominają się słowa świętego Jana Pawła II z orędzia na Światowy Dzień Młodzieży w 2003 roku: „Maryja jest wam dana, by pomóc wam wejść w bardziej szczery i osobisty kontakt z Jezusem. Swoim przykładem, Maryja uczy was utkwienia spojrzenia miłości w Nim, który ukochał nas jako pierwszy. (…) Wiedzcie jednak, że w trudnych chwilach, których nie brakuje w życiu każdego człowieka, nie jesteśmy sami: tak jak Janowi u stóp Krzyża, tak i wam Jezus daje swoją Matkę, aby pocieszała was swoją czułością”.  



Tekst Jolanta Wroczyńska
Zdjęcia Joanna Zabagło

piątek, 5 sierpnia 2016

Warsztaty ikonopisania "Chrystus Pantokrator" - relacja

Przez siedem dni, od 16 do 23 lipca w pracowni Drogi Ikony w Warszawie odbywały się letnie warsztaty ikonopisania w temacie Chrystusa Pantokratora, prowadzone przez Joannę Zabagło. Udział wzięło 8 osób.



Dzielimy się po warsztatowymi refleksjami dwojga uczestników.

*  *  *
Na stołach artystyczny nieład, wśród bajecznie kolorowych pigmentów fruwają papierowe ręczniki i serwetki  ze śladami  starannie wycieranych pędzli. Tak wyglądać mogą tylko stoły  na warsztatach tematycznych prowadzonych przez Joannę.

Od początku króluje niepodzielnie hasło: ”suchy pędzel!”. Łatwo powiedzieć... Jedni mają to już za sobą. Ze spokojem realizują polecenia prowadzącej. Inni, a wśród nich ja, ciągle zmagają się z żywiołem wiecznie zbyt mokrego włosia. Gdy czasem ciszę przerwie czyjeś głębokie westchnienie, ktoś z grupy rzuca ”nie martw się, to siądzie”, i wszyscy w śmiech. Od razu robi się człowiekowi lżej, jest nadzieja. To nic, że trzeba zmyć całą szatę, każdy przecież chce jak najpiękniej przedstawić postać Jezusa  Pantokratora.  Temat niby dobrze znany, przećwiczony a jednak… wielkie zaskoczenie, jak wiele jeszcze można się nauczyć. Równolegle z pisaniem ikon wczytujemy się w słowa  księgi Apokalipsy Św. Jana odszukując fragmenty opisujące  Wszechmogącego Pana. Raz górę bierze skupienie i powaga a raz weselne rozluźnienie (głównie za sprawą jednej z uczestniczek).

W tle tego co się dzieje w pracowni przeżywamy przygotowania do Światowych Dni Młodzieży. Do parafii przybywają grupy pielgrzymów, co chwilę ktoś do nas wpada, a to ksiądz proboszcz prosi o oprowadzenie Rosjan po wystawie  przygotowanej przez Drogę Ikony, a to pielgrzymi ciekawi naszej pracy lub częstujący kanapkami w ramach uczynków miłosierdzia. Nie dają też zapomnieć o sobie liczne chóry parafialne, gromkie „ Błogosławieeeni  miłosieeerni …..” na długo zapadnie nam w pamięci.

Tydzień minął bardzo szybko, a  owocem są wspaniałe ikony i nowe umiejętności. Jeszcze tylko wspólne zdjęcie, pożegnalne uściski a nawet łzy wzruszenia. Piękny, niezapomniany czas. Dziękujemy Asiu i … do zobaczenia na kolejnych warsztatach.

Agnieszka
*  *  *


Warsztaty w połowie lipca w Warszawie zapowiadały się jako uporządkowana, zanurzone w modlitwie, ciszy i skupieniu praca, wg ustalonego planu, nad ikoną Pana naszego Jezusa Chrystusa Pantokratora. Każdy pracował w swoim rytmie rozwijając i doskonaląc umiejętności pamiętając, że Zwycięskiego Chrystusa charakteryzują trzy cechy: przez Niego Bóg stworzył świat, On jest Zbawicielem, i Jemu zostało dane prawo Sądu Ostatecznego. Te prawdy teologiczne są zawarte w Wizerunku Pantokratora: wszechwładza Chrystusa, dobroć i umiłowanie ludzi przez Zbawiciela i surowość sprawiedliwego Sędziego świata, który patrzy w nasze oczy, dla sprawiedliwych jest dobry a fałszywych karze. 
I faktycznie z początku zajęcia były realizowane zgodnie z planem aż do momentu gdy przyjechali pielgrzymi Światowych Dni Młodzieży. Ogromna pozytywna moc i siła wyzwolona poprzez spotkanie ludzi wierzących, żywego Kościoła Chrystusowego, zaowocowała wieloma niesamowitymi wydarzeniami w wymiarze osobistym i wspólnotowym. Kto chciał ten z ogromną radością i zaangażowaniem włączył się w realizację tego wspaniałego dzieła poprzez zwykłe i bezinteresowne ofiarowanie swojego czasu i pracy. Spotkania z pielgrzymami m in. z Rosji, Chile i Kanady zharmonizowały się z rytmem zajęć w pracowni.

Wszystkie działania warsztatowe były zanurzone w modlitwie i kontemplacji. Szczególny wymiar nadawały słowa Apokalipsy św. Jana przywołujące Jezusa Pantokratora, Boga Wszechmogącego, Boga Wszechmocnego. Dzięki perfekcyjnemu przygotowaniu warsztatów przez Joannę, jej cierpliwości i chęci dzielenia się umiejętnościami powstały różnorodne, zgodne z kanonem i piękne w swojej indywidualności ikony Chrystusa Pantokratora.

Słowami Psalmu 97 dziękuję Bogu, że w miłosierdziu Swoim obdarzył nas łaską malowania świętych wizerunków, za to, że pozwolił nam napisać ikony Boga Wszechwładnego.

 Bóg Królem i Sędzią świata!
Pan króluje: wesel się, ziemio, 
radujcie się, mnogie wyspy! 
 Obłok i ciemność wokoło Niego, 
sprawiedliwość i prawo podstawą Jego tronu. Ogień idzie przed Jego obliczem 
i pożera dokoła Jego nieprzyjaciół. 
 Jego błyskawice świat rozświecają, 
a ziemia patrzy i drży. 
 Góry topnieją jak wosk przed obliczem Pana, 
przed obliczem Władcy wszystkiej ziemi. 
 Niebiosa głoszą Jego sprawiedliwość, 
a wszystkie ludy widzą Jego chwałę. 
 Muszą się wstydzić wszyscy, którzy czczą posągi 
i chlubią się bożkami; 
wszyscy bogowie hołd Mu oddają. 
 Słyszy o tym i cieszy się Syjon 
i radują się córki Judy 
z Twoich wyroków, o Panie! 
 Tyś bowiem, Panie, wywyższony - ponad całą ziemię 
i niezmiernie wzniosły pośród wszystkich bogów. 
 Pan miłuje tych, co zła nienawidzą, 
On strzeże życia swoich świętych, 
wyrywa ich z ręki grzeszników. 
 Światło wschodzi dla sprawiedliwego 
i radość dla ludzi prawego serca. 
 Sprawiedliwi, weselcie się w Panu 
i wysławiajcie Jego święte imię.

Krzysztof
*  *  *

Na fotorelację z warsztatów zapraszamy do naszej galerii foto na facebooku.

Kliknij na zdjęcie:
 
https://www.facebook.com/drogaikony/photos/?tab=album&album_id=839463556153112



fot. Joanna Zabagło

piątek, 15 lipca 2016

Podstawowe warsztaty ikonopisania - Oblicze Chrystusa - relacja

Po raz siódmy już w Szkole Drzewnej w Garbace Lenisku na Mazowszu odbyły się warsztaty ikonopisania dla początkujących w temacie Oblicze Chrysusa Pantokraora. W warsztatach prowadzonych przez o.Jacka Wróbla SJ udział wzięło 14 osób.




Dzielimy się osobistą relacją jednej z uczestniczek.

*  *  *

Ikona pociągała mnie od wielu lat. Jednak zawsze brakowało czasu, żeby realizować swoją pasję, zawsze było „coś” ważniejszego. Ale Pan Bóg ma swoje drogi... Zaczęłam doświadczać poważnego kryzysu moich wyborów, z nieustannie powracającym pytaniem co dalej?... Rodziło się wiele wątpliwości dzięki, którym szukałam w sobie tego, co sprawiało mi kiedyś radość, wracałam do wcześniejszych pragnień. Znowu powróciły myśli o ikonie. Zaczęłam czuć się przez nią „wzywana”. I niewiele myśląc pozwoliłam się „uwieść” przyjeżdżając na warsztaty ikonograficzne do Garbatki.

Był to dla mnie niezwykle cenny czas nie tylko pod względem warsztatowym, ale również duchowym. Pan Bóg przemawiał przez swoje Słowo, ludzi, wydarzenia.

Warsztaty były prowadzone bardzo profesjonalnie, z ogromną umiejętnością dydaktyczną o. Jacka i asystenta Przemka. Zadziwiała mnie ich ofiarność. Nie było pytania, na które nie dostalibyśmy odpowiedzi, a pomimo ogromnego wysiłku i dużej ilości pytań znosili to cierpliwie, bez narzekania :)

Plan dnia był bardzo dobrze ułożony, a jedzenie przepyszne :) Oprócz codziennego warsztatu był czas na konferencję, modlitwę, wspólne spotkania (także przy ognisku) i oczywiście Eucharystię.

Ku mojemu zaskoczeniu na warsztatach dostałam odpowiedź, na pytanie co dalej – której akurat tam, zupełnie się nie spodziewałam. Nie widzę końca tej drogi, ale już wiem, w którą stronę uczynić pierwszy krok.

Dzięki warsztatom zobaczyłam również, że ikona odkrywa przede mną przestrzeń, w której mogę odpocząć, mogę zostawić to, co jest codziennym ciężarem, wejść w inną rzeczywistość i znaleźć wytchnienie oraz pokój. Ikona wyprowadza mnie z ciemności do światła –  tak jak mówi o tym sama technika tworzenia ikony.

Jestem bardzo zbudowana dziełem, którym jest Droga Ikony. Zachęcam wszystkich, którzy odczuwają w sobie zaproszenie by wejść na tę Drogę, ale mam jedną radę: nie czekajcie tak długo... 

(Agnieszka)



*  *  *

Na fotorelację z warsztatów zapraszamy do naszej galerii foto na facebooku.

Kliknij na zdjęcie:
  
https://www.facebook.com/drogaikony/photos/?tab=album&album_id=841830675916400


fot. Jacek Wróbel SJ

czwartek, 30 czerwca 2016

9 lat na Drodze Ikony - u św. Szczepana

Warszawska wspólnota ikonopisarzy, gromadząca się wokół pracowni DROGA IKONY przy parafii św. Szczepana, pod koniec czerwca 2016 r. zakończyła już dziewiąty rok swojej pracy. Eucharystię w intencji całego środowiska twórców odprawił o. Jacek Wróbel SJ. Msza, prezentacja owoców pracy warsztatowej jak i poświęcenie powstałych w ciągu roku ikon odbyły się w oratorium św. Judy Tadeusza w domu parafialnym jezuickiej parafii na warszawskim Mokotowie, a więc w miejscu gdzie w 2007 r. duchowo zrodziła się „Droga Ikony” istniejąca w obecnym kształcie.
 


Na wystawie kończącej rok zaprezentowane zostały ikony „napisane” podczas kursów inicjacyjnych, warsztatów dla zaawansowanych oraz cotygodniowych spotkań roboczych. W tym roku nasza pracownia zorganizowała dwa semestralne kursy ikonopisania dla początkujących, wprowadzające w duchowy świat ikony, gdzie malarskie zajęcia praktyczne łączone były z wiedzą teoretyczną oraz modlitwą. Kursy te poprowadziły Ula Żakowska i Ula Klimowicz.

Jak zwykle dużym zainteresowaniem cieszyły się warsztaty tematyczne dla średnio i mocno zaawansowanych. W tym roku Joanna Zabagło zrealizowała zajęcia w temacie św. Jana Chrzciciel „Anioła Pustyni” oraz z ikoną „Chrystus Święte Milczenie”. Ks. Mateusz Orłowski SJ podjął temat „Chrztu Pańskiego” oraz ikonograficznej interpretacji obrazu „Jezusa Miłosiernego”. Poza merytorycznym i malarskim przygotowaniem tematów, prowadzący zachęcali uczestników do podjęcia modlitwy i nawiązania indywidualnej relacji z przedstawianymi na ikonach świętymi postaciami, aby poprzez wczytanie się na nowo w sens Bożego przesłania pogłębić swoją wiarę. Dzięki takim zajęciom mamy  nie tylko szansę zdobyć nowe umiejętności warsztatowe, które przekazują prowadzący, ale także rozwinąć się duchowo i zrozumieć sens swojej twórczej pracy.
 


Warsztaty z rysunku ikonograficznego, prowadzone przez Elę Cyganek na kilku stopniach zaawansowania, przygotowują do podjęcia zadania pisania ikon osoby początkujące, dla których ciekawym ćwiczeniem jest na przykład poznanie geometrii przedstawień oblicza Chrystusa. Zajęcia z rysunku są także znakomitym warsztatem dla zaawansowanych ikonopisów w celu lepszego zrozumienia zasad kanonu ikony. Kursy dla początkujących i zaawansowanych obejmują odpowiednio przygotowane zagadnienia z zakresu historii sztuki oraz ćwiczenia manualne, których wizualne efekty mogliśmy oglądać na wystawie kończącej rok pracowni. Warsztaty z rysunku prowadzone były także w filii naszej pracowni na warszawskiej Pradze, mieszczącej się przy parafii św. Wincentego Pallotiego.

Warsztaty pozłotnicze w technice na pulment, prowadzone przez Gabrysię Janik, jak zwykle cieszyły się dużym zainteresowaniem. Zwłaszcza te bardziej zaawansowane - kursy 2- i 3-stopnia-, w zakresie których nauka polega na wykonywaniu ornamentów w obrębie tła ikony, realizowane przez nakładanie wzorów albo ich rzeźbienie w gruncie przy użyciu różnych narzędzi. Na warsztatach pozłotniczych mogliśmy poznać również techniki łączenia metali szlachetnych różnego koloru.



Poza praktycznym warsztatem pisania ikon spotykaliśmy się raz w miesiącu, w piątkowe wieczory, na „Modlitwie z ikoną”. Cykl medytacji rozpoczęliśmy od ikony Pantokratora z Synaju, jednego z najstarszych przedstawień Chrystusa, a następnie – zgodnie z rokiem liturgicznym – modliliśmy się co miesiąc z innym przedstawieniem, jak np.: Boże Narodzenie, Chrzest Pański, a w Wielkim Tygodniu – Zmartwychwstanie, wychodząc od medytacji namalowanej wspólnie w pracowni ikony Zstąpienia do otchłani. W maju podjęliśmy na modlitwie temat Bogurodzicy z typie Eleusy (Miłościwej), natomiast w czerwcu medytowaliśmy przed ikoną Przemienienia na górze Tabor. Konferencje dotyczące przedstawień ikonograficznych ze szczegółowym omówieniem ich symboliki i treści biblijnych oraz wstępy do modlitwy prowadził ks. Mateusz Orłowski SJ. Podczas comiesięcznych spotkań nasz „jezuicki asystent” wprowadzał nas w ducha medytacji ignacjańskiej, w oparciu o znajdowanie swojego miejsca w obszarze dzieła Bożego odkupienia.

W czerwcu br. mieliśmy też okazję zobaczyć ostatnią odsłonę wystawy naszych ikon Świętych Cyryla i Metodego, które po dwuletniej wędrówce po Polsce, na koniec, zostały pokazane w Galerii Anielskiej przy kościele parafialnym Matki Bożej Królowej Aniołów w Warszawie-Bemowo. Nasze ikonograficzne prace towarzyszyły ogólnopolskiej wystawie „Śladami Cyryla i Metodego – od Moraw do Chorwacji”, która w postaci plansz informacyjnych została przygotowana przez Narodowy Ośrodek Informacji Turystycznej Republiki Chorwacji w Polsce z okazji 1150. rocznicy ich misji chrystianizacji słowiańskiej Europy. Większość pokazywanych na wystawie ikon powstało podczas warsztatów poświęconych Apostołom Słowian, które zaproponowała Ula Klimowicz z okazji ich rocznicy jubileuszowej.

Nasze spotkanie na zakończenie roku w warszawskiej pracowni Drogi Ikony zgromadziło wielu twórców i przyjaciół, i – jak zawsze – było okazją do rozmów o naszych dziełach. Słuchaliśmy uważnie komentarzy ojca Jacka oraz innych bardziej doświadczonych ikonografów, aby z pożytkiem przyjąć uwagi zarówno pochwalne jak i krytyczne, i w ten sposób, z wiarą w prowadzenie Bożej Opatrzności, postąpić naprzód na obranej przez nas „drodze ikony”.
 




Tekst Jolanta Wroczyńska
Zdjęcia Anna Przybycińska