sobota, 8 lipca 2017

Zakończenie roku 2016/2017 na Drodze Ikony

W czerwcu, we wszystkich trzech naszych pracowniach w Warszawie na Mokotowie, na Pradze oraz w Poznaniu miały miejsce zakończenia roku. Podczas mszy św. dziękczynnych zostały pobłogosławione ikony, powstałe na zajęciach w ciągu roku.


*  *  *

W Poznaniu, w Pracowni Działań Twórczych, 23 czerwca, oprócz prezentacji ikon, pokazane zostały także prace będące wynikiem warsztatów pozłotniczych, których cel, oprócz zdobień na ikonach, zakrojony jest również na dekorację uniwersalną.
 
Uczestnicy kursu ikonopisania 2-stopnia PDT w Poznaniu
 
Uczestnicy warsztatów pozłotniczych PDT w Poznaniu

Ikony święcone na zakończenie roku PDT w Poznaniu

*  *  *

24 czerwca pracownia Drogi Ikony przy kościele Chrystusa Króla na ulicy Skaryszewskiej w Warszawie  obchodziła zakończenie semestru. Ksiądz Przemysław Krakowczyk poświęcił uroczyście efekt rocznej  pracy w pracowni. Przez sobotę wieczorem i niedzielę parafianie mogli oglądać zgromadzone przed ołtarzem ikony.


Święcenie ikon w pracowni na Skaryszewskiej

Uczestnicy pracowni na Skaryszewskiej w Warszawie

piątek, 7 lipca 2017

Warsztaty "Zwiastowanie Pańskie" - relacja

Od 7 kwietnia do 10 czerwca 2017 r. w pracowni warszawskiej Drogi Ikony odbyły się warsztaty ikonopisania "Zwiastowanie Pańskie" prowadzone przez Joannę Zabagło. Wzięło w nich udział 8 osób. 
 
 
 
 
Poniżej dzielimy się relacjami dwóch uczestniczek. 

 
*  *  *
Bardzo głęboko przeżyłam warsztaty Zwiastowania. Atmosfera była podniosła i wzruszająca. Dla mnie był to czas bliższego poznania Maryi, kontemplacji Jej wiary i zaufania wobec Bożej obietnicy, a także zatrzymanie się nad momentem wcielenia Syna Bożego. Temat nakłaniał do głębokich refleksji o powołaniu człowieka i jego odpowiedzi na Boży plan.

Od strony technicznej było to duże wyzwanie, wielość problemów warsztatowych i stylistycznych sprawiła, że nie było łatwo, zwłaszcza tym mniej doświadczonym (jak ja), ale jednocześnie można było zdobyć ogromną wiedzę i doznać głębokiej satysfakcji w przypadku powodzenia. Ogromnie się cieszę, że mogłam uczestniczyć w tak pięknym wydarzeniu. (Dominika)
 


*  *  *
Warsztaty „Zwiastowanie Pańskie” prowadziła Pani Joanna Zabagło, która tym razem postawiła przed uczestniczkami wyjątkowo trudne  zadanie - pracę na podobraziach w formie dyptyku , na dwóch deskach równocześnie, o wymiarach 40 cm na 55 cm.  W trakcie tych warsztatów  były także przeprowadzone dodatkowe  ćwiczenia z rysunku – schemat twarzy męskiej, rozjaśnień twarzy MB – białą kredką na brązowym kartonie i szat Anioła –  ochrą i bielą cynkowa na brązowym kartonie. Należało także wykonać „wprawkę” twarzy MB na tekturce, przy czym niektóre uczestniczki warsztatów wykonały to jako trzecią ikonę, dodatkowo do ikon „głównych”. Jak zwykle u Prowadzącej -  były  także przygotowane obszerne materiały w postaci tekstów  na temat „Zwiastowania Pańskiego”, rysunków elementów postaci oraz wielu przykładów ikony Zwiastowania – różnych wersji przedstawień tej  ikony, do wyboru, dla zainspirowania  do pracy nad tematem.

Miałam możliwość uczestniczenia w tych warsztatach w grupie 8 osób  pracujących nad ikoną „Zwiastowania Pańskiego” i zadanie do wykonania w ramach tych warsztatów  było  dla mnie dużym wyzwaniem, zarówno od strony technicznej jak i tematycznej.

Obszerna literatura tematu (m.in. M. Bielawski” Blask Ikony”, P. Seewald ”Jezus Chrystus-biografia”) i in. , opisując historię przedstawień  „Zmartwychwstania Pańskiego   podaje, że święto Zwiastowania  pojawiło się dopiero w VI wieku, Obchodzono je  25 marca  z okazji zrównania dnia z nocą, kiedy  zaczyna się wiosna  i dzień staje się dłuższy od nocy – co jest znakiem  i początkiem  nadziei, bo takie znaczenie ma Zwiastowanie. 

W tym roku  święto Zwiastowania w Kościele Wschodnim przypadło  7 kwietnia – akurat cudownym trafem był to pierwszy dzień naszych warsztatów. Zaczęłyśmy więc nasze warsztaty w dzień święta „Zwiastowania Pańskiego”!

Wraz z rozpowszechnianiem  się święta Zwiastowania, motyw ten zaczął pojawiać się w ikonach, freskach i mozaikach, a także w malarstwie. Ciekawostką jest, że w  najstarszych ikonach Anioł przestawiany był jako nie uskrzydlony młodzieniec. Są różne warianty tej sceny: bywa usytuowana przy studni lub we wnętrzu domu; Maria przedstawiana jest w postaci stojącej lub siedzącej, a Anioł – jako przyklękający przed Marią lub nadbiegający do Niej, albo w postawie stojącej, jakby prowadząc rozmowę z nią.

Tę ostatnią formę przedstawienia wybrałam dla mojej ikony: Maria  i Anioł prowadzą rozmowę na stojąco – twarzą w twarz. Temu rozwiązaniu sprzyja kształt desek wybranych dla ikony , ale ważne jest także to, co się dzieje między postaciami przedstawionymi na  tej dwuczęściowej ikonie:  jest to sytuacja  dyskusji, o czym świadczy zarówno gest  prawej ręki Anioła wyciągniętej w stronę Marii jak i gest Jej prawej dłoni, otwartej i trzymającej nić od wrzeciona -  jakby w zaskoczeniu, mówiąc tym gestem: „chwileczkę, poczekaj”, podczas gdy  w drugiej, opuszczonej ręce trzyma wrzeciono, co pogłębia wrażenie zaskoczenia. Jest to moment jeszcze przed wyrażeniem  przez Marię zgody - poprzez  pochylenie głowy  w geście pokory i akceptacji – ale to już widzimy na innych przedstawieniach tej sceny, wykonywanych podczas warsztatów.

Warto zwrócić uwagę na kolorystykę tego  przedstawienia: zielone szaty Anioła – w kolorze nadziei, ze złotymi refleksami  na fałdach i  skrzydłach,  w kontraście do ciemnego ubioru Marii - purpurowego płaszcza ze złotymi lamówkami  i trzema złotymi gwiazdami oraz ciemno-niebieskiej sukni. W tej postaci  jasnym fragmentem jest  Jej twarz , co podkreśla siłę tej postaci. Czerwone poduszki na fotelu, przy którym stoi i czerwone pantofelki podkreślają Jej królewską godność . W górnej części ikony – w kierunku głowy Marii zstępują trzy promienie światła, wychodzące  z małego kręgu nieba, co zaznacza boski element tej sceny.. 

Trudnym momentem pracy nad ikona – przynajmniej dla mnie – jest wybór tła : tym razem świadomie wybrałam bardzo jasne-malowane tło, ze złoconymi tylko nimbami,  rezygnując z pokusy wyzłocenia całego tła, chociaż bardzo podobają mi się ikony moich Koleżanek z warsztatów, ze złotym tłem.

Na zakończenie warto podkreślić, że mimo tak trudnego tematu i dużego zakresu prac, prawie wszystkie ikony (w tym także moje) zostały prawie zakończone, pozostały drobiazgi i podpisy, jedna osoba zakończyła pracę całkowicie.
Uczestnictwo w tych warsztatach bardzo pomogło mi w doskonaleniu techniki pracy nad ikoną , w szczególności poprzez ćwiczenia z rozjaśnianiem szat i twarzy, stosowanie  przejrzystych warstw kolorów, zastosowanie ornamentów . Jestem bardzo wdzięczna Prowadzącej za wszystkie wskazówki i pomoc, a także za przybliżenie tak ciekawego i rozwijającego tematu. (Ania)


*  *  *
  

Na foto relacje z warsztatów zapraszamy do naszej galerii na facebooku.


Kliknij na poniższe zdjęcie

https://www.facebook.com/pg/drogaikony/photos/?tab=album&album_id=1115038238595641



fot. Joanna Zabagło