Pokazywanie postów oznaczonych etykietą wiadomości. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą wiadomości. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 22 sierpnia 2022

Ikona MB Pneumatofora dla kościoła akademickiego w Toruniu

 5 czerwca 2022 r. w niedzielę Zesłania Ducha Świętego delegacja Drogi Ikony uczestniczyła w uroczystościach odpustowych i patronalnych jezuickiego kościoła pw. Świętego Ducha w Toruniu. W samo południe odbyła się Msza św. koncelebrowana pod przewodnictwem ks. dziekana Wojciecha Niedźwieckiego, podczas której poświęcono ikonę Pneumatofory, specjalnie napisaną przez Ulę Klimowicz dla wspólnoty jezuickiej, na zaproszenie ojca rektora Lesława Ptaka SJ. Podczas kazania znaczenie ikony Pneumatofory pięknie wyjaśnił o. Grzegorz Dobroczyński SJ. 

 

 
 
Ikona MB Pneumatofora jako Niepokalana Oblubienica Dziewica niosąca ludowi Ducha Świętego przedstawiona została w szacie w kolorze intensywnie niebieskim, symbolizującym tajemnicę wiecznej Dziewicy, na której znajdują się trzy złote gwiazdy (na głowie i na ramionach) również oznaczające, iż Maryja zawsze była dziewicą: przed poczęciem Syna Bożego, w trakcie i po urodzeniu Jezusa. Powstanie tej współczesnej ikony wskazuje na owoc medytacji nad tekstami św. Maksymiliana Kolbe, który widział w Maryi autentyczną ikonę Ducha Świętego. Maryja jest pierwszym stworzeniem całkowicie ukształtowanym przez Ducha Uświęciciela. Jest pierwszą nosicielką Ducha (pneumatofora), której życie było ożywione i kierowane przez Boskie Pneuma (z gr. Tchnienie), do tego stopnia, że uważa się Ją za ikonę Ducha. Po uroczystościach ikona została zawieszona przy ołtarzu Niepokalanego Serca Matki Bożej, obok obrazu św. Maksymiliana Kolbe.

 


  


Ciąg dalszy toruńskiego spotkania odbył się w jednej ze staromiejskich restauracji, gdzie uczestnicy zaproszeni zostali przez Ojca Rektora na obiad. I nie byłoby w tym obiedzie nic nadzwyczajnego, gdyby nie fakt, że oczekujący przy stolikach na posiłek byli świadkami ciekawego zjawiska. Oto prosto z ulicy przez drzwi wejściowe wleciał biały gołąbek z błękitnymi piórkami, zrobił kółko nad stolikiem przy którym siedziała autorka ikony i poleciał sobie. Wszyscy pozostali z otwartymi buziami, a Ula poczuła tylko wiatr nad głową.

 



Widziała i spisała Jola Wroczyńska

 

czwartek, 31 stycznia 2019

Ofiarowanie ikony św. Szczepana do kościoła parafialnego

W niedzielę, 27 stycznia 2019 roku, parafia Św. Szczepana na warszawskim Mokotowie obchodziła jubileusz 70-lecia swojego istnienia, który rozpoczęła uroczysta Msza św. z udziałem metropolity warszawskiego księdza kardynała Kazimierza Nycza, podczas której Droga Ikony przekazała parafii ikonę jej patrona.

Ikona św. Szczepana powstała z inicjatywy ojca Jacka Wróbla SJ, kiedy pracował w parafii na Mokotowie i gdzie założył pracownię Droga Ikony, która się dobrze rozwija (i niedługo będzie obchodziła swój jubileusz 20-lecia). Pracy nad ikoną podjęło się kilku doświadczonych ikonopisów, ale w rezultacie główny wkład w jej powstanie wnieśli Piotr Czarnecki, Gabriela Janik i Urszula Klimowicz.




Prowadzona przez Jezuitów parafia ma bogatą historię, którą można streścić w kilku faktach. Została powołana w 1949 roku w pałacyku Lubomirskich, przekształconym w kaplicę i dom jezuicki. W 1951 roku po oszkleniu werandy uzyskano miejsce na ołtarz letni i ustawiono ławki pod zadaszeniem w ogrodzie. Parafia się rozrastała, powstawały wokół nowe bloki, ale dopiero w 1981 roku udało się na końcu ogrodu wybudować dom parafialny z salkami katechetycznymi, a w 1982 uzyskano zgodę na budowę kościoła, ale bez lokalizacji. Zatem Jezuici zdecydowali się wybudować świątynię na skrawku ogrodu. I tak pomiędzy domem Lubomirskich a domem parafialnym w 1998 roku rozpoczęto budowę nowego kościoła.





Świątynia z niewysoką wieżą urzeka jasną elewacją, surowością kamienia oraz pięknym tympanonem z głową św. Szczepana. W jasnym wnętrzu wzrok przykuwa XVII-wieczny drewniany krzyż z Lubeki nad kamiennym ołtarzem z płaskorzeźbą św. Szczepana, a także dwie ikony – Matki Bożej Częstochowskiej i Chrystusa Miłosiernego. Zasadniczy wystrój wykonany z piaskowca, płaskorzeźby tympanonu, ołtarza, ambonki, chrzcielnicy oraz stacje Drogi krzyżowej zaprojektowane zostały przez prof. Gustawa Zemłę i wykonane przez jego ucznia Pawła Pietrusińskiego. W tak pięknym wystroju stoi na sztaludze nasza ikona – święty Szczepan. Zachęca ona do modlitwy, odbijając jeszcze więcej światła w swoim złotym tle, a wszystko to na większą chwałę Bożą.






Święty Szczepan (z greckiego stephanos - wieniec, korona) Pierwszy Męczennik jest świętym katolickim, czczony w Kościołach wschodnich jako Apostoł, "pierwomuczenik" i archidiakon Stiefan.




Postać Szczepana występuje w Dziejach Apostolskich. Jest on wymieniony jako pierwszy spośród siedmiu diakonów - obok Prochora, Filipa, Nikanora, Tymona, Parmenasa i Mikołaja, którzy pomagali Apostołom w dziełach miłosierdzia, troszcząc się zwłaszcza o wdowy (Dz 6, 1-7).

Szczepan, jak inni Uczniowie, z pochodzenia był Żydem i w pierwszej wspólnocie wyznawców Chrystusa był zwierzchnikiem diaspory „hellenistów”, czyli posługujących się językiem greckim w odróżnieniu od „hebrajczyków” urodzonych na ziemi Izraela. Autor Dziejów Apostolskich podaje, że „Szczepan pełen łaski i mocy działał cuda i znaki wielkie wśród ludu” (Dz 6,8).

W nawracaniu swoich rodaków, odczytując na nowo Stary Testament w świetle przepowiadanej nauki o śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa, swoją mądrością zapewne naraził się uczonym Żydom, którzy nie rozumiejąc, że przemawiał pod natchnieniem, oskarżyli go o bluźnierstwo przeciw świątyni i Prawu, podburzyli lud, podstawili fałszywych świadków i doprowadzili do jego ukamienowania.

„Wyrzucili go poza miasto i kamienowali, a świadkowie złożyli swe szaty u stóp młodzieńca, zwanego Szawłem. Tak kamienowali Szczepana, który modlił się: «Panie Jezu, przyjmij ducha mego!» A gdy osunął się na kolana, zawołał głośno: «Panie, nie poczytaj im tego grzechu!» Po tych słowach skonał". (Dz 7, 58-60).

Jak podkreśla św. Łukasz w Dziejach Apostolskich, przy śmierci Szczepana obecny był Szaweł – później nawrócony Paweł, Apostoł Narodów – tutaj oficjalny świadek ukamienowania jako przedstawiciel Sanhedrynu. Bibliści podają, że do dokonania samosądu na Szczepanie Żydzi mogli wykorzystać nieobecność w mieście namiestnika rzymskiego, kiedy odwołany został Poncjusz Piłat, a nie było jeszcze jego następcy. Działo się to niedługo po śmierci Jezusa, w 34 lub 36 roku w Jerozolimie, niedaleko Bramy Damasceńskiej, gdzie obecnie znajduje się kościół Saint-Étienne (św. Szczepana), w pobliżu dominikańskiej École Biblique.

Męczeńska śmierć Szczepana była początkiem prześladowań chrześcijan. Kult świętego męczennika przetrwał w tradycji, według której jego ciała strzegły zwierzęta aż do chwili, kiedy Nikodem i Gemailiel pogrzebali go niedaleko Jerozolimy. Dopiero w 415 roku św. Lucjan miał sen, w którym ukazał mu się Gamailiel, nauczyciel św. Pawła, wskazując miejsce pochowania św. Szczepana w Kifaz-Gamla. Odnalezione szczątki Pierwszego Męczennika zostały złożone w 428 roku w Konstantynopolu, a w 560 roku dotarły do Rzymu, gdzie umieszczono je w bazylice św. Wawrzyńca za Murami.

W sztuce zachodniej Szczepan przedstawiany jest najczęściej w okrutnej scenie kamienowania. Natomiast na ikonach zazwyczaj jako młody diakon, ubrany w białą szatę lub bogato zdobioną dalmatykę. Jego atrybutami są: kadzielnica, księga święta, gałązka palmowa i kamienie.

W katolickim kalendarzu liturgicznym święto Szczepana obchodzimy 26 grudnia (w drugi dzień Bożego Narodzenia). Kościół wschodni wspomina apostoła-męczennika czterokrotnie: 27 grudnia/9 stycznia, 4/17 stycznia (Sobór siedemdziesięciu apostołów), 2/15 sierpnia (rocznica przeniesienia relikwii w 428 r.), 15/28 września (rocznica otwarcia relikwii w 415 r.)


Tekst: Jolanta Wroczyńska
Foto: Anna Przybycińska

wtorek, 26 lutego 2013

Spotkanie Drogi Ikony na półmetku roku

W dniu 18 lutego b.r. odbyło się spotkanie podsumowujące pierwszy semestr pracy Drogi Ikony w roku 2012/2013. Uczestnicy kursów i warsztatów, ikonnicy korzystający z pracowni i tworzący we własnym zakresie wzięli udział we Mszy św. o godzinie 18.30, e wspomnienie bł. Fra Angeliko, patrona twórców, a następnie spotkali się na małym wernisażu. Prezentowano prace wykonane w różnych technikach: szkice i rysunki, batik oraz ikony pisane tradycyjnie. Do oglądania prac zaproszono miejsowych duszpasterzy i parafian parafii św. Szczepana, przy której działa pracownia, a także osoby zaprzyjaźnione. Dzięki spotkaniu mogliśmy dzielić się radością tworzenia, wymieniać doświadczenia i nawiązać nowe kontakty.


Już za chwilę kolejny semestr i nowe propozycje kursowe i warsztatowe. Zapraszamy do udziału i życzymy dalszego rozwoju na Drodze Ikony.




Tekst i zdjęcia: Anna Przybycińska

poniedziałek, 21 maja 2012

„Oblicza ikony" - wystawą nagrodzoną

W Konkursie na Najciekawsze Wydarzenie Muzealne 2011, organizowanym przez Podlaski Oddział Stowarzyszenia Muzealników Polskich dwie wystawy z bialskiego muzeum zdobyły uznanie jury. W kategorii wystawa Violetta Jarząbkowska otrzymała nagrodę główną za wystawę „Oblicza ikony. Ukraińskie i polskie ikony współczesne” oraz wyróżnienie za wystawę „Bezkresne piękno Podlasia. Stanisław Baj – malarstwo. Artur Tabor – fotografia”. Wystawa „Oblicza ikony. Ukraińskie i polskie ikony współczesne” została zrealizowana we współpracy z Katedrą Sztuki Sakralnej Lwowskiej Narodowej Akademii Sztuk Pięknych, której kierownikiem jest prof. Roman Wasyłyk oraz ze środowiskiem twórczym Droga Ikony, założonym przez ojca Jacka Wróbla SJ. Była to pierwsza prezentacja prac studentów i dyplomantów Katedry Sztuki Sakralnej LNASP w Polsce.



Źródło: Muzeum Południowego Podlasia

czwartek, 1 marca 2012

Cerkiew św. Onufrego w Posadzie Rybotyckiej

XIV-wieczna cerkiew św. Onufrego w Posadzie Rybotyckiej, której odkryte polichromie uchodzą za jedne z najstarszych tego typu w Polsce, doczekała się dokumentacji przeprowadzonej przez profesjonalny zespół badaczy. Jej efektem jest pełna dygitalizacja zachowanych polichromii - zaprezentowana po raz pierwszy na konferencji prasowej zorganizowanej przez Katolicką Agencję Informacyjną - oraz uruchomienie strony internetowej, która w sposób popularyzatorski prezentuje ten cenny skarb kultury bizantyjskiej na ziemiach polskich.

Zapraszamy do zapoznania się z treścią strony.



(źródło: Katarzyna Jakubowska-Krawczyk)

poniedziałek, 27 lutego 2012

Ikony powstałe na Międzynarodowych Warsztatach Ikonopisów

Prezentujemy na naszej stronie niektóre z ikon powstałych podczas Międzynarodowych Warsztatów Ikonopisów w Nowicy.




Joanna Zabagło
Trójca Starotestamentowa,  
Deska, lewkas, tempera, złoto, 50x34,5



Mariia Leginovych
Anioł Stróż 
Deska, lewkas, tempera, złoto, 62x54


Urszula Żakowska
Aniołowie oddają cześć Krzyżowi Świętemu 
Deska, lewkas, tempera, złoto, 40x33


Oksana Vynnychok
Prorok Aaron
Deska, lewka, tempera, złoto, 40x30

Danylo Movchan
Prorok Daniel w jaskini lwów 
Deska, lewkas, tempera, złoto 40x32


s. Monika Feckova OSDB
 Prorok Eliasz
Deska, lewkas, tempera, złoto, 40x30
 


Agata Słyk
Prorok Jan Chrzciciel
Deska, lewkas, tempera, złoto, 65x30

Andriy Hevko
Cud Archanioła Michała w Chonach
 Deska, lewkas, tempera, złoto, 41x30



Ihor Kistechok
Matka Boska Chełmska
Deska, lewkas, tempera, 40x30

niedziela, 26 lutego 2012

Droga Ikony na facebooku

Na facebooku został ufuchominy "fan page", inaczej mówiąc - strona poświęcona działalności Drogi Ikony. Sukcesywnie będą zamieszczane na niej informacje dotyczące wydarzeń warsztatowych, kursów, plenerów, wystaw, spotkań tematycznych a także wszelkiego rodzaju wiadomości promowanych przez Drogę Ikony. Nasz serwis na facebooku ma być uzupełnieniem i w pewien sposób rozszerzeniem treści obecnej strony, i skierowany jest zarówno do uczestników naszych wydarzeń jak i wszystkich miłośników ikony i ikonopisania - a w ten sposób dostępny również dla użytkowników z całego świata.

Jeśli więc posiadacie własne konta/profile na facebooku, to zapraszam Was do dołączenia do społczności "drogoikonowiczów" przez dodanie naszej strony do "ulobionych". Dzięki temu treści, które będą zamieszczane na stronie, pojawiać się będą również na Waszych facebookowych profilach. Dołączyć do "fanów" strony można na dwa sposoby:

1. przez odszukanie na facebooku strony "Droga Ikony / The Way of Icon" a następnie kliknięcie na przycisk "lubię to":


2. przez kliknięcie na przycisk "lubię to" na nowym banerku, który od teraz znajduje się na pasku bocznym naszej strony:


Poza tym posiadacze kont/profili na facebooku mogą dzielić się poszczególnymi treściami strony ze swoimi znajomymi. Pod każdym "postem", tj. wiadomością, znajdują się przyciski udostępniania. Wystarczy kliknąć na przycisk "f" a następnie postępować zgodnie ze wskazaniami. Dana wiadomość pojawi się na waszej facebookowej tablicy i będzie dostępna dla Waszych przyjaciół i znajomych:




Dzięki temu wielu spośród Waszych bliższych i dalszych znajomych będzie mogło dzielić wraz z Wami radość i pożytek płynący z działalności Drogi Ikony.