Wystawa IKONA: Obraz - Tchnienie

28 września (piątek) o godz. 19:00 zapraszamy do Galerii U JEZUITÓW w Poznaniu (ul. Dominikańska 10) na otwarcie wystawy ikon współczesnych "IKONA: Obraz – Tchnienie". Ekspozycja będzia dostępna w terminie 28 IX - 7 X 2018 r.

sobota – niedziela 10:00-16:00
wtorek – piątek 16:00-19:00

wstęp wolny

Obecna wystawa - już druga, po lipcowo-wrześniowej ekspozycji w Muzeum Miasta Częstochowy - prezentuje prace środowiska ikonopisarskiego Droga Ikony - Pracownia Działań Twórczych, skupiającego kilkudziesięciu twórców z całej Polski, głównie z ośrodków Warszawy, Poznania i Częstochowy. Jej tematem jest ikona jako „obraz natchniony”, czyli opisujący w sposób plastyczny prawdy chrześcijańskiej wiary.

Twórczość środowiska Droga Ikony charakteryzuje się nie tylko zgłębianiem i kreatywnym rozwijaniem tradycji przedstawień ikonograficznych, ale także wiernością technologii warsztatowej właściwej pracy ikonopisarza. Eksponowane prace wykonane są w technice tempery jajecznej, na drewnianych podobraziach pokrytych kredowo-klejowym lewkasem. Również stosowane techniki pozłotnicze nawiązują do najstarszych tradycji zdobniczych stosowanych od stuleci na ikonach. Na wystawie ukazane są typowe dla ikonografii wizerunki Chrystusa, Matki Bożej, Aniołów i Świętych oraz wiele scen odzwierciedlających wydarzenia opisane w Piśmie świętym Starego i Nowego Testamentu.

SACRUM A SZTUKA - "Ikona" - rozmowa z Ojcem Jackiem Wróblem

Ikona Świętej Rodziny - warsztat dla młodzieży

Od 5 kwietnia do 14 czerwca 2018 r. w pracowni Drogi Ikony na ul. Skaryszewskiej w Warszawie odbyły się warsztaty dla grupy dziewcząt z Młodzieżowego Ośrodka Socjoterapii w Piasecznie.

Z zainteresowaniem śledziłam realizację  nietypowego pomysłu ikonowego i przyznaję, że miałam wątpliwości, czy uda się go zrealizować w tym sezonie. Warsztat ikonowy Świętej Rodziny „wymyśliła” s. Ola Kołodziejska dla swojej 14-osobowej grupy. I nie chodziło jej  tylko o ikonopisanie, ale o ikonę Świętej Rodziny - wzór rodziny dla człowieka. Siostra Ola odpowiedzialnością za pomysł "obarcza" Ducha Świętego.  

Ze strony kierownictwa Drogi Ikony pojawiła się gotowość, aby podjąć wyzwanie i wysiłek realizacji pomysłu. Dzięki temu przez kilkanaście wiosennych czwartków kilkunastoosobowa grupa uczestniczyła w  warsztacie ikonowym przedstawienia Świętej Rodziny w tradycyjnej technice temperowej. Zajęcia odbywały się w drugiej warszawskiej pracowni Drogi Ikony znajdującej się przy kościele Księży Pallotynów na warszawskiej Pradze.

Kiedy poznałam pomysł s. Oli, doceniałam jego szlachetność, ale dostrzegałam też w nim pasmo  trudności. Kto i gdzie będzie mógł poświęcić  tyle czasu  na warsztat dla nietypowego dla ikonopisów targetu (wiek 13-17 lat), osób bez doświadczenia  plastycznego? I czy okażą się zainteresowane żmudną  techniką temperową? Ponadto s. Ola wymyśliła  złożoną trzypostaciową  ikonę . W tej sytuacji widziałam  jeszcze jedną  pozytywna stronę -  że  to  nie ja będę podejmować decyzję o realizacji. Okazało się, że o. Jacek Wróbel SJ – szef Drogi Ikony - jest otwarty na nowe, niestandardowe pomysły, a ponadto  wiedział, że w Drodze Ikony  istnieje osoba, która dysponuje odpowiednimi umiejętnościami, znajomością tematyki związaną z ikoną Świętej Rodziny oraz czasem konicznym do zrealizowania warsztatu. Ewa Krygiel to doświadczony ikonograf i pedagog. Teraz  Ewa przyznaje, że także  podchodziła do przedsięwzięcia „z duszą na ramieniu” nie tylko z powodów logistycznych. Obawiała się, że osoby  w tym wieku nie będą zainteresowane ikonami. Uczestniczki  bardzo miło ją zaskoczyły, ponieważ - jak stwierdza - "naprawdę były zainteresowane". Ewa Krygiel zorganizowała ekipę, która ją wspierała w realizacji warsztatu. Do zespołu dołączyła Ela Siewko  oraz  ks. Przemysław Krakowczyk SAC  (ikonograf Pallotyn), który przybliżał uczestniczkom tematykę teologiczną dotyczącą ikonografii, a także służył radami z zakresu ikonopisania.

Okoliczności organizacji warsztatu to przykład na to, że Duch święty jest mistrzem organizacji i współdziałania.  Połączył w tym projekcie różne duchowości i formy aktywności w kościele: Siostry Pasterzanki, jezuicką Drogę Ikony oraz Księży Pallotynów, którzy także użyczyli swojej gościnnej przestrzeni na realizację warsztatu przy ul. Skaryszewskiej 12 w Warszawie.

Zdaniem S. Oli „spotkanie z ikoną było jednym z lepszych doświadczeń na przestrzeni 5 lat, kiedy pracuję w ośrodku."

Oto co na temat warsztatu powiedziały same uczestniczki:

„Na początku nie wiedziałam w co ja się pakuję. Dostałyśmy taką propozycję, więc  stwierdziłam, że  fajnie będzie  gdzieś wyjść, coś porobić.

Na początku jak zobaczyłam białą deskę to byłam praktycznie przerażona co się może z tym stać. Nie myślałam, ze dojdę do tego poziomu”.  (Zosia)

„Nie spodziewałam się, że to będzie  tak mi się podobało. Pierwsze spotkanie to był stres, że coś mi nie wyjdzie, denerwowałam się, Ale potem zaczęło wychodzić”. (Oliwia)

Co warsztat dał uczestniczkom?

"To było bardzo ciekawe doświadczenie. Ikony nauczyły mnie bardzo dużo, przede wszystkim staranności, cierpliwości. Warsztaty podobały mi się także  z tego powodu, że mogłyśmy się wyciszyć, odprężyć." (Wiktoria)

„Zaczęłam się modlić do tych świętych, do św. Józefa. (Zosia)

Nie tylko przekonania religijne były motywem udziału w zajęciach. Jedna z uczestniczek mówi "Ja nie wierzę w tego Boga, ale malowanie ikony jest bardzo fajne".

Czy warsztat był trudny dla uczestniczek?

Warsztaty były dosyć  łatwe. Panie wszystko tłumaczyły krok po kroku. 

Jak ktoś  czegoś nie rozumiał mógł poprosić  daną panią lub księdza o pomoc. (Wiktoria)

Nie myślałam, że coś takiego jestem w stanie zrobić, oczywiście z pomocą pań i księdza.  (Zosia)

Ewa, Ela i ks. Przemysław wykonali niezwykłą pracę. Wprowadzali uczestniczki w duchowość ikony, potrafili także przybliżyć im trudną technikę temperową, ale także zafascynować ikoną.

Ewa skromnie mówi: ”Trochę korekt musiałam robić, ale to jest normalne, nic nadzwyczajnego. Starałam się trzymać  tego co one malowały, czyli nic własnego nie dokładać, jedynie t u wytrzeć, tam poprawić”. Tak naprawdę korektom poświęciła mnóstwo godzin.

Zaangażowanie prowadzących i uczestników  zaowocowało powstaniem pięknych ikon.

 Wszystko jest możliwe dla tego kto wierzy (Mk 9,23)

Tekst i zdjęcia: Mira Chojnowska

Warsztaty letnie 2018

Pracownia Droga Ikony oraz Pracownia Działań Twórczych zapraszają na warsztaty letnie 2018: 

• Warsztaty ikonopisania: św. Jan Chrzciciel  (POZNAŃ, 2 - 6 VII 2018)
• Warsztaty grafiki: sucha igła i mezzotinta  (POZNAŃ, 13 - 14 VII 2018)
• Warsztaty ikonopisania: św. Anna z małą Maryją  (WARSZAWA, 21 - 28 VII 2018)
• Warsztaty pozłotnicze: Stylizacja przedmiotów  (PUSZCZYKOWO, 14 VII 2018)
• Warsztaty pozłotnicze: "Złote lato w Ogrodzie Eden"  (PUSZCZYKOWO, 20 - 21 i 27 - 28 VII 2018)
• Warsztaty ikonopisania: Oblicze Chrystusa Pantokratora  (GARBATKA LETNISKO, 6 - 12 VIII 2018)
• Warsztaty pozłotnicze: Złocenie na pulment złotem transferowym  (WARSZAWA, 16 VIII 2018)
• Warsztaty ikonopisania: Chrystus Pantokrator - wg szkoły macedońskiej  (WARSZAWA, 17 - 23 VIII 2018)

Warsztaty letnie - Chrystus Pantokrator w technice macedońskiej

Zapraszamy do udziału w intensywnych, sześciodniowych warsztatach ikonopisania pod kierunkiem mistrza i nauczyciela ikonografii z Grecji - Teodorosa Papadopoulosa. Przedmiotem warsztatów będzie ikona Chrystusa Pantokratora wzorowana na XIV-wiecznym fresku Manuela Panselinosa z monastyru Protaton z Góry Atos. Zajęcia będą okazją do zapoznania się macedońską metodą wykonywania karnacji, a także zgłębienia teologii ikony i ducha modlitwy prowadzącego do spotkania z Bogiem.

Warsztaty przeznaczone są zarówno do osób początkujących jak i zaawansowanych, chcących poszerzyć swój warsztat ikonopisarski.

Zajęcia odbywać się będą w pracowni Drogi Ikony przy Parafii św. Szczepana, ul. św. Szczepana 1 w Warszawie (Mokotów), od piątku 17 sierpnia do czwartku 23 sierpnia - z wyjątkiem niedzieli - w godz. od 9:00 do 16:30.

Szczegóły i zapisy TUTAJ.

Cypr między Wschodem i Zachodem - cz.12

Zapraszamy do cyklu publikacji i towarzyszącym im fotorelacjom autorstwa Anny Przybycińskiej poświęconych kulturze Cypru - od śladów starożytności po współczesne odsłanianie fundamentów jego chrześcijańskiej tożsamości.

św. Neofit

Św. Neofit (Neofitos) pochodził z niewielkiej wioski Kato Drys niedaleko Lefkary i był jednym z ośmiorga dzieci Atanazego i Eudoksji. Po wielu perturbacjach związanych z zaaranżowanym przez rodziców małżeństwem i ucieczką do klasztoru św. Jana Chryzostoma w Koutsovendis, Neofit został w 1152 roku mnichem. W klasztorze nauczył się pisać i czytać, i posługiwał jako zakrystianin. Pociągało go jednak życie pustelnicze. Przełożony wspólnoty nie chciał się zgodzić na odejście Neofita z monastyru z powodu młodego wieku mnicha. Wyraził jedynie zgodę na pielgrzymkę do Ziemi Świętej, którą mnich odbył w 1158 roku. Podróż utwierdziła Neofita w pragnieniu życia pustelniczego.

Po powrocie, dzięki finansowemu wsparciu innych pustelników próbował uciec na górę Latmos w Azji Mniejszej. Został jednak aresztowany w Pafos, a fundusze przepadły. Po uwolnieniu, Neofit zamieszkał w górach położonych w pobliżu miasta. W skalnych grotach urządził celę oraz kaplicę św. Krzyża i ozdobił je freskami (ok 1170 r.), które ukończył mnich Teodor (po 1183 r.).

Sława świętego pustelnika przyciągała wiernych z całej okolicy. Biskup Pafos wyświęcił Neofita na kapłana i polecił przyjęcie uczniów. W ten sposób powstał klasztor noszący do dziś imię swego świętego założyciela. Obecny kompleks klasztorny pochodzi z 1500 roku.

Aby obejrzeć pełną fotorelację kliknij na zdjęcie:

  

Tekst i zdjęcia Anna Przybycińska