Modlitwa z ikoną - Boże Narodzenia

Wernisaż wystawy: Droga Ikony - droga spotkania

W niedzielę 10 listopada 2019 r, w Muzeum Ziemi Mińskiej w Mińsku Mazowieckim, otwarta została wystawa prac ikonopisarzy z kręgu Drogi Ikony. Historyczne wnętrza małego pałacyku, który jest siedzibą mińskiego muzeum ledwo mogły pomieścić liczne osoby, które przybyły na otwarcie Wystawy. Uroczystego otwarcia ekspozycji, przemowami wprowadzającymi, dokonał Dyrektor Muzeum Ziemi Mińskiej Leszek Celej oraz Ewa Krygiel z Drogi Ikony. Oprawa otwarcia była wyjątkowo uroczysta i oddająca jej duchowy i religijny charakter. W wyjątkowy klimat sprzyjający czytaniu ikon i kontemplowaniu zawartych w nich treści duchowych i piękna, wprowadził zwiedzających zespół kameralny, który przepięknie zaśpiewał kilka pieśni z oprawy liturgii prawosławnej. 

Znaczące było to, że w ten sposób, nazwa wystawy, Droga ikony – Droga Spotkania, zmaterializowała się w tym wydarzeniu. Wystawa Ikon połączyła wiernych z różnych kościołów wschodnich i zachodnich. Twórcy mieli okazję zaprezentować złożoność warsztatu ikonopisarskiego i opowiedzieć o własnych doświadczeniach związanych z pisaniem ikon. Bardzo wiele zwiedzających, rozmowę z obecnymi twórcami ikon, zaczynało od pytań dotyczących procesu powstawania ikony, pigmentów, złocenia i modlitwy, która temu tworzeniu towarzyszy. Dużo pytań dotyczyło też samego procesu duchowego, wyboru tematyki ikony (z czego wynika), kanonu (co ikonopisarzowi wolno) i łączeniu tak zaangażowanego procesu z życiem prywatnym. Artyści z zaangażowaniem opowiadali o drodze twórczej, która zawsze wiąże się z drogą rozwoju duchowego, o poszukiwaniach i o korzyściach z wyciszenia wewnętrznego towarzyszącego pracy ikonopisarza. Wiele osób zadawało tak intymne pytania jak o modlitwy towarzyszące pisaniu ikon i motywacje, które kryją się za tą drogą duchowej przemiany. Dzieliliśmy się nie tylko pięknem ikon ale świadectwem naszej drogi ikony.

W katalogu wystawy pięknie napisano, że ikona to spotkanie, człowieka poszukującego Boga z Bogiem, spotkanie między wschodem i zachodem (ikony są przecież tradycją Niepodzielnego Kościoła) i też między różniącymi się od siebie ludźmi. Ta droga do spotkania dostępna jest dla każdego i jak było widać na mińskim wernisażu, to droga i praca przynosząca piękne owoce.

Tekst: Iza Krzemińska
Foto: Anna Przybycińska

Św. Anioł Stróż – Towarzysz i Opiekun człowieka – relacja z warsztatów

Święty Aniele Stróżu, który z Bożego nakazu czuwasz nade mną, abym nie poniósł szkody na duszy i ciele, bądź moim doradcą, abym nie zboczył z dobrej drogi życia, pomóż mi powstać, gdy upadnę, dodawaj odwagi. Proszę także, byś w porę podsuwał mi dobre myśli i pragnienia, których spełnienie będzie się podobało Bogu i przyniesie pożytek ludziom. Gdybym jednak okazywał lekceważenie względem Ciebie i Twoich starań o moje dobro, wstrząśnij mną, stań mi na drodze, bądź przeszkodą dla mnie. Proszę także, aby Twoja obecność była otuchą dla mnie, gdy przyjdzie godzina osamotnienia i śmierci. Czuwaj nade mną, aż doprowadzisz mnie przed oblicze Ojca Niebieskiego. Amen.

(Modlitwa pochodzi z „Modlitewnika Czcicieli Ojca Pio”.)

Od września do listopada 2019 przeżywaliśmy razem warsztaty pisania ikony Anioła Stróża. Był to szczególny czas, bo pisząc te ikony poza szlifowaniem umiejętności technicznych odnawialiśmy relacje z naszymi Aniołami, przypominaliśmy sobie o ich miłości do nas i opiece, którą każdego dnia nas otaczają. Oprócz wiedzy ikonograficznej były rozmowy o tym, co Aniołowie mogą a czego nie mogą dla nas zrobić, czy potrzebują naszej miłości i czy słyszą nasze myśli (dla zainteresowanych: jeśli się do nich bezpośrednio nie zwracamy to nie słyszą).

Praca była ciężka, bo ikona Anioła Stróża jest wymagająca, a deski mieliśmy duże, ale dzięki wspanialej atmosferze i wzajemnej motywacji wszystkie ikony zostały na czas skończone - każda inna i każda piękna:).

Jak widać, humor nam dopisywał ;)

Oto relacja jednej z uczestniczek:
„To był mój trzeci w życiu kurs ikonopisania. Jestem niezwykle szczęśliwa, że udało mi się napisać tę piękną ikonę Anioła Stróża, bo pamiętam, jak byłam oczarowana tymi ikonami, gdy Agnieszka Namiotko przyniosła je kiedyś do pracowni, zachęcając do kolejnego kursu. Pisanie ikon to dla mnie rodzaj wyciszenia serca i rozmowy z Bogiem, subtelnej i intymnej. Takiej też rozmowy doświadczyłam i tym razem. Niezwykle cenne było też dla mnie spotkanie z Agnieszką Namiotko i wierzę, że uda mi się uczestniczyć w kolejnym kursie przez Nią prowadzonym. Troskliwa uwaga i poświęcenie, które prowadząca prezentowała bardzo mnie poruszyły i sprawiły, że te kilka spotkań w Pracowni były głębokim i niezapomnianym doznaniem duchowym, które na długo zachowam w sercu. Nasze rozmowy, przemyślenia, którymi się ze sobą dzieliłyśmy były ważne i stanowiły piękne dopełnienie tych spotkań. Mam nadzieję, że będę miała możliwość uczestniczyć w kolejnych kursach, bo zajęcia przez Nią prowadzone stanowią piękną podróż duchowo-emocjonalną i sprawiają, że uczestnicy są w stanie podjąć nawet największe wyzwania w pracy nad ikonami.” (A.)

Inna uczestniczka napisała:
„Idąc na warsztaty chciałam umieć napisać ikonę swojego Anioła Stróża. Otrzymałam więcej. Agnieszka Namiotko zaszczepiła we mnie postawę wyrozumiałości wobec moich prac. Myślę, że to ona pokazała mi, że nie ważne jak maluję, bo to, że maluję ikony już jest wielką łaską darowaną mi za darmo przez Boga. Może dziwnie brzmi to co piszę, ale podsumowując te warsztaty dla mnie najważniejszym ich rezultatem nie jest napisanie ikony, ale zmiana mojego podejścia do pisania ikon. Agnieszka była dla mnie świetnym nauczycielem. Miałam duże trudności podczas pisania ikony (silny lęk) i ona potrafiła wskazać mi, gdzie może tkwić mój problem. Za jej radą rozpoczęłam pracę nad sobą, która zaczyna owocować spokojem i radością w obcowaniu z ikoną. Podziwiałam jej cierpliwość i delikatność wobec moich umiejętności. Najcenniejsze było dla mnie to, że Agnieszka potrafiła zmotywować mnie, bym nie porzucała pisania ikon.” (J.)

Więcej zdjęć na FB Drogi Ikony

Wystawa: Droga Ikony - droga spotkania

10 listopada o godz. 16:00 zapraszamy do Muzeum Ziemi Mińskiej w Mińsku Mazowieckim na otwarcie wystawy zatytułowanej "Droga Ikony - droga spotkania". Na wystawie jest eksponowanych kilkadziesiąt ikon wykonanych przez twórców związanych ze środowiskiem Droga Ikony. Wystawa potrwa do końca grudnia 2019 r.

Wyjątkowe Warsztaty Ikonopisania

Film reportażowy z przeprowadzonych w 2018 r. przez Drogę Ikony warsztatów ikonopisania dla grupy dziewcząt z Młodzieżowego Ośrodka Socjoterapii w Piasecznie.

Pisaliśmy o tym wydarzeniu w artykule Ikona Świętej Rodziny - warsztat dla młodzieży.

VI ikonopisarski plener Drogi Ikony

Szósty ikonopisarski plener DROGI IKONY odbył się w Czerwińsku w dniach 6-18 sierpnia 2019 r. przy udziale kilkunastu osób i zakończył tradycyjnie prezentacją naszych prac w święto Wniebowzięcia Matki Bożej. A poniżej wspomnienia:

Przeżyliśmy bardzo ciekawy i pożyteczny czas naszego przebywania z ikoną na plenerze w Czerwińsku w klasztorze ojców Salezjanów. Dopiero tutaj dostrzegamy jak wielką łaską jest pisanie ikon, a łaską tą obdarzył nas Pan Bóg. Malowanie ikon w takim miejscu - każdy w swoim tempie, zgodnie z pragnieniami i zobowiązaniami, ale bez obciążeń dnia codziennego to wielka radość. Czerwińsk w opinii wielu ludzi to miejsce, gdzie zatrzymał się czas i chyba dlatego tak dobrze nam tutaj z ikonami i ze sobą nawzajem, kiedy pomagamy sobie i ze sobą rozmawiamy. Czekamy na ten plener cały rok. (Jola)

Było pięknie, pracowicie i już tęsknię za następnym rokiem. (Marzena)

Wspomnienie z Czerwińska to piękna aura duchowości, cudowne miejsce. (Agnieszka)

Zatem zapraszamy za rok w terminie 1-16 sierpnia 2020.

JW.
Fot. od uczestników

Warsztaty z bł. Honoratem Koźmińskim

W minionym semestrze wiosennym zakończyłyśmy drugie już warsztatowe spotkania z ikoną dla dziewcząt z Młodzieżowego Ośrodka Socjoterapii w Piasecznie. Zajęcia trwały od marca do maja 2019 roku. Przez te trzy miesiące pod okiem p. Ewy Krygiel oraz pomagającej jej p. Eli jedenaście dziewcząt  zajmowało się pisaniem ikony bł. Honorata Koźmińskiego. Z dużym zaangażowaniem i zaciekawieniem rozpoczęły pracę nad nową dla większości formą przedstawiania obrazu świętych. Dla dwóch uczestniczek była to już druga ikona w życiu - te dziewczęta z tym większym zapałem i niecierpliwością rozpoczęły warsztat. Rozpoczynając nowy rok szkolny muszę powiedzieć, że echo poprzedniej edycji było na tyle dobre, że wychowanki z innych grup od samego początku pytały się " czy w tym roku też będą ikony i czy będą mogły na warsztaty jechać?".

Dziękujemy serdecznie wszystkim, którzy pomogli nam w tym, aby te Warsztaty dla nas się odbyły. Szczególne podziękowania ślemy do p. Ewy i p. Eli. Z radością i dobrą myślą patrzę zawsze a nasze wspólne zdjęcie. To był naprawdę dobry czas.

Tekst i foto: s. Ola