środa, 4 września 2013

Relacja: plenerowe warsztaty 2-stopnia - Falenica 2013

Po wakacjach, u progu nowego roku pracy i studiów, dzielimy się relacjami z przebiegu warsztatów ikonopisania II stopnia, które odbyły się w jezuickim Europejskim Centrum Komunikacji i Kultury w Warszawie-Falenicy, w dniach od 23 do 29 czerwca 2013 r. Tematem warsztatów była półpostaciowa ikona Matki Bożej z Dzieciątkiem w wersji Hodogetria i Eleusa. W warsztatach wzięło udział 21 osób, absolwentów kursów podstawowych organizowanych przez pracownię "Droga Ikony" oraz z innych ośrodków. Zajęcia prowadzili: o. Jacek Wróbel SJ i Sylwia Grużewska. Poniżej dzielimy się niektórymi osobistymi refleksjami Uczestników falenickich warsztatów.

Uczestnicy warsztatów wraz z prowadzącymi

Czerwcowy tydzień warsztatów II stopnia spędzony był w atmosferze zadumy, modlitwy, przemyśleń i twórczego pisania ikony Matki Bożej. Charyzmatyczny prowadzący warsztat, o. Jacek, wskazujący nam trudną sztukę "drogi ikony", naszą drogę, na którą wstąpiliśmy nieprzypadkowo, otworzył kolejną kartę tajemnicy ikonopisania. Udział w warsztacie jest cennym doświadczeniem, uczącym pokory, dającym nadzieję i umacniającym słuszność wyboru własnej drogi w życiu. Dziękuję. (Katarzyna)


Nie mógłbym pozostawić tych wspaniałych warsztatów bez żadnego komentarza. Wróciłem z nich bardzo zmęczony, bo w wolnych chwilach musiałem ogarniać sprawy firmowe. Ale to zmęczenie było bardzo budujące. Miałem takie odczucie jakiego doznawałem w górach, kiedy zmęczenie dawało mi satysfakcję, kiedy wreszcie stanąłem na szczycie. Myślę że stopniowo przeobraża się mój punkt widzenia co do Ikony. Kiedyś była u mnie bardziej piękną formą estetyki chrześcijańskiej niż drogą do Boga. Teraz widzę Jej świętą moc. Podczas jednych z rozważań wieczornych postawiłem sobie pytanie: jak tak naprawdę traktuję ikonę i co naprawdę o niej myślę? Jest to rozważanie o wiele dłuższe, tkwiące we mnie od wielu miesięcy polegające na tym, że aby spojrzeć w głąb duszy trzeba stanąć w prawdzie przed samym sobą. Dopiero oczyszczenie się z powłoki nieprawdziwości lub budowania dobrego wizerunku własnej osoby pozwala wyciągnąć wnioski. Obecność ikony Matki Bożej kazało mi zweryfikować co tak na prawdę w tę swoją ikonę wkładam. Pierwsze oblicze Chrystusa, które wykonałem na I stopniu, dedykowałem mojemu choremu na raka przyjacielowi. I z premedytacją używam słowo "dedykować" ponieważ nie zawiera ono w sobie wiary. Bo gdy stanąłem w prawdzie przed samym sobą doszedłem do wniosku że bliższe mi są słowa: "fajnie by było gdyby ta ikona pomogła", niż fakt pełnego zawierzenia, że moc Chrystusa mogłaby tego dokonać. A kiedy nie wkładamy w czasie malowania pełnej wiary, wtedy ikona jest tylko dewocjonalią, elementem wyposażenia domu odbieranym w kategorii "ładności" lub nie. I wtedy zdałem sobie sprawę, że bardzo ciężko jest zrobić prawdziwą ikonę. Łatwo jest za to zrobić obrazek o charakterze ikony. Odkryłem, że o ten dar wiary ściśle związany z ikoną muszę się modlić. Bo jak na razie jest z tym krucho chociaż lepiej niż było. I za to wielkie dzięki Wam i waszej misji. Dzięki Wam zrozumiałem, że do Ikony trzeba dojść drogą niełatwą... Drogą Ikony. (Wojciech)


Dla mnie osobiście warsztaty zamykały miesiąc czerwiec, w którym starałem się każdy dzień rozpocząć modlitwą do Najświętszego Serca Pana Jezusa. Podczas całych warsztatów falenickich w pełni odczułem wymiar pierwszych słów Litanii "Serce Jezusa, Syna Ojca Przedwiecznego zmiłuj się nad nami. Serce Jezusa, w łonie Matki Dziewicy przez Ducha Świętego utworzone, zmiłuj się nad nami." Te właśnie słowa były rozwijane w kolejnych czytaniach i rozważaniach, modlitwach i dyskusjach w trakcie całych warsztatów. Pochylenie w pracy nad tworzeniem Ikony Maryi, pod której sercem powstało Serce Boga, było dla mnie kolejnym krokiem na drodze przemiany - tak jak prosimy w modlitwie "Jezu cichy i pokornego serca, uczyń serca nasze według Serca Twego". Dzięki codziennym spotkaniom z Panem Bogiem podczas porannej medytacji, południowej mszy świętej i wieczornej adoracji miałem w spokoju i ciszy czas dla pogłębionej modlitwy. Za to wszystko dziękuję ojcu Jackowi Wróblowi SJ, który perfekcyjnie przygotował całość warsztatów - i w wymiarze duchowym i materialnym. Także współprowadząca zajęcia Sylwia Grużewska pracowała z nami do ostatniego "niedomalowania" i zawsze służyła pomocą. Satysfakcja z dobrze położonych świateł, wycyzelowanych asystek, dopracowanych stópek Pana Jezusa i szat Bogarodzicy - bezcenne! Wspaniali uczestnicy, życzliwa i koleżeńska atmosfera dopełniły pełni szczęścia. Wiele dały mi także wieczorne spotkania po zajęciach. Zdobyte umiejętności plastyczne, wiedza ikonograficzna i warsztatowa, doznania duchowe to ziarno, które z pewnością obumrze i które z pewnością wyda plon obfity. Dziękuję. (Krzysztof)


Ojcze Jacku, droga Sylwio! Jestem wdzięczna Bogu, że znalazłam się w Falenicy. Dla mnie były to przede wszystkim  rekolekcje, czas dla duszy. Modlitwa i kontemplacja w kaplicy wyciszyła mnie i sprawiała, że dałam radę - napisałam ikonę i dla mnie jest ona najpiękniejsza. Na początku warsztatów czułam się trochę zagubiona. Wszytko było inaczej jak w znanych mi Wadowicach, gdzie korzystaliśmy z innych pigmentów i innego wyposażenia. Ale przede wszystkim znałam tam uczestników kursu i otoczenie. Tu grupa z Garbatki onieśmielała mnie trochę, ale tylko na początku. W miarę upływu warsztatów przekonałam się, że to życzliwi ludzie, pomagający sobie wzajemnie.
Bardzo odpowiadał mi sposób prowadzenia warsztatów. Pierwszy raz spotkałam się z tym, że prowadzący nie tylko wyjaśnia teoretycznie sposób nakładania kolejnych warstw malarskich na poszczególne elementy ikony lecz pokazuje to praktycznie. Dla mnie rewelacja. Jasno, prosto, zrozumiale - nareszcie pojęłam jak się wydobywa światło z twarzy na ikonie. I malowanie rozjaśnienia na szatach też jakoś stało się prostsze. Dziękuję za tę wiedzę przede wszystkim Ojcu. Chcę również podziękować Sylwii, za cierpliwość, opanowanie i wyrozumiałość dla nas. Szczególnie w czwartkowy i piątkowy wieczór było widać zmęczenie na jej buzi ale nie zostawiła nikogo bez pomocy. Trzeba było tylko zapisać się na społeczną listę kolejkową i cierpliwie poczekać na konsultacje Sylwii. I jeszcze jedno zyskałam na tych warsztatach - nowych znajomych, których tak jak mnie wybrała ikona.
Bardzo dużo się nauczyłam i chcę uczyć się nadal na warsztatach Drogi Ikony. Ojciec Cyprian Moric, którego spotkałam na swojej drodze ikony, powiedział, że aby nauczyć się pisania ikon trzeba ich napisać ok. 20. Ja napisałam dopiero 5, więc jeszcze sporo nauki przede mną. Pozdrawiam bardzo serdecznie. (Krystyna)



Obfitą fotorelację z warsztatów można obejrzeć na naszym profilu na facebooku: klinknij na link.


środa, 28 sierpnia 2013

sobota, 24 sierpnia 2013

Wystawa ikon - 1150 lat misji św. Cyryla i Metodego

W Galerii "Anielska" przy kościele Matki Bożej Królowej Aniołów w Warszawie zostanie zaprezentowana wystawa ikon twórców zebranych wokół pracowni Droga Ikony w temacie świętych Braci Sołuńskich Cyryla i Metodego. Wystawa zorganizowana jest z okazji 1150 lecia rozpoczęcia misji św. Cyryla i Metodego wśród Słowian.

Otwarciu wystawy, które będzie miało miejsce 8 września (w niedzielę) o godz. 19.00, towarzyszyć będzie prelekcja o. Marka Blazy SJ na temat aktualności misji świętych Patronów Europy. Wystawa będzie otwarta do 23 września 2013 r.




Serdecznie zapraszamy!

wtorek, 13 sierpnia 2013

Wrześniowe propozycje warsztatowe

W zakładce PROPOZYCJE znajdziecie informacje o nowych jesiennych warsztatach prowadzonych w pracowni Droga Ikony w Warszawie. Na tę chwilę ogłaszamy zapisy na weekendowy kurs złocenia na mikstion, weekendowy kurs złocenia na pulment (1-stopień) oraz semestralne warsztaty ikonopisania 1-stopnia w temacie: Ikona Oblicza Chrystusa.


Propozycje warsztatów tematycznych zostaną podane niebawem.

wtorek, 2 lipca 2013

Lipcowe warsztaty pozłotnicze 1-stopnia

W lipcowy weekend - 26-27 lipca - zapraszamy na warsztaty pozłotnicze 1-stopnia, które wprowadzą uczestników w technikę złocenia na pulment. Jest to metoda tradycyjna, która pozwala wykonanie złoceń zarówno matowych jak i polerowanych. Połączenie jednych i drugich daje bardzo ciekawe, przestrzenne rezultaty.

Warsztaty te przeznaczone są dla osób, które dotychczas nie miały styczności z tą metodą złocenia albo są początkujące.

Szczegóły w propozycjach.



poniedziałek, 17 czerwca 2013

Warsztaty ikonopisania: Święci Ewangeliści

W kwietniu i w maju 2013 r. miały miejsce w pracowni Droga Ikony w Warszawie warsztaty tematyczne "Święci Ewangeliści", prowadzone przez Joannę Zabagło. Wzięło w nich udział dziesięć osób, które podczas sześciu spotkań medytowały i pracowały nad tematami ikonograficznymi czterech Ewangelistów.  Jako relację z przebiegu warsztatów prezentujemy osobiste refleksje dwóch ich uczestniczek.
 

   
"Na początku było Słowo… Co tydzień słyszymy słowa Ewangelii czytane w czasie Mszy św., ale czy kiedykolwiek zastanawialiście się, czym byłoby chrześcijaństwo bez spisanej Ewangelii? W jakiej formie przetrwałaby historia Jezusa z Nazaretu do naszych czasów? Czy nadal zawierałaby tyle szczegółów i osobistych dopowiedzeń? Przyjmuję księgę Ewangelii za coś oczywistego. A przecież zawdzięczam ją czterem świadkom lub uważnym słuchaczom bezpośrednich świadków – Mateuszowi, Markowi, Łukaszowi i Janowi. Każdy z nich, we właściwy sobie sposób przedstawił tę najważniejszą historię – historię naszego Zbawienia.

Właśnie przedstawienia Ewangelistów były tematem warsztatów ikonograficznych, a my próbowaliśmy barwami opisać opisujących słowami Słowo. Czytając Ewangelię św. Marka chciałam przybliżyć się do „mojego” Ewangelisty. Widziałam Go uciekającego w prześcieradle z Ogrójca i słuchającego Piotra, który opowiadał jak zaparł się Pana. Musiał być człowiekiem głębokiej wiary i odwagi skoro zostawił wszystko by towarzyszyć Pawłowi i Piotrowi w podróżach i głoszeniu Dobrej Nowiny. To Jemu na obrazach / ikonach towarzyszy lew – symbol odwagi i królewskiej godności. Tkanina z wyszytym lwem przykrywa grobowiec świętego w kaplicy katedry koptyjskiej w Aleksandrii, gdzie poniósł śmierć męczeńską, a stylizowane rzeźby lwa ozdabiają budowle i główny plac Wenecji – miasta św. Marka. To Jego odkrywam w twarzach współczesnych Marków – oddanych głoszeniu Słowa i nawet podobnych zewnętrznie do Tego z ikon.
Jest jeszcze jeden aspekt warsztatów tematycznych. Za każdym razem, gdy w nich uczestniczę pogłębiam techniczną stronę pisania ikony. Czerpię z doświadczenia osób prowadzących warsztaty sposoby komponowania barw i złocenia, odkrywam na nowo, co znaczy laserunek i jak kolejne delikatne warstwy budują obraz. Uczę się cierpliwości wobec materii i swoich błędów. Patrzę na wysiłek innych, podziwiam różnorodność efektów ich pracy. A wszystko przeplecione rozmową z ludźmi i „moim” świętym. Moim – bo pisanie ikony to nawiązywanie przyjaźni z przedstawianym świętym.  (Anna Przybycińska)
* * *
 

Jestem tu i teraz. Osadzona gdzieś tysiące kilometrów od rodzinnego domu. Przede mną ikona św. Jana Ewangelisty - przywraca wspomnienie weekendowych warsztatów ikonograficznych w pracowni na Mokotowie. Przywołuje w pamięci zapach medium zmieszanego z pigmentami, melodykę chorałów gregoriańskich oraz wspólnej modlitwy i rozmów uczestników. Wywołuje tęsknotę za samotnią i pewnym zatrzymaniem w czasie, których tak bardzo potrzebowałam i nadal potrzebuję, wzmaga nieustanne pragnienie uczenia się trudnego warsztatu ikonopisania, o którym marzyłam od dziecka.

W warsztatach zawarte było wszystko, co mógłby sobie życzyć uczeń: charyzmatyczny nauczyciel w osobie Joanny Zabagło, wiedza na temat św. Ewangelistów, bogactwo pigmentów, elementy pozłotnictwa, wspólnota modlitewna, wolność tworzenia związana z możliwością odejścia od ikony i pobycia ze sobą. Poza tym czuję, iż kolejne warsztaty usamodzielniają, dają większą pewność pracy, kolejne doświadczenie. Pozwalają wzrastać duchowo i technicznie w procesie tworzenia ikony. Początkowo praca w grupie - podpatrywanie, podpytywanie, jest bardzo pomocna i inspirująca. Potem w trakcie warsztatów każdy indywidualnie szukał swojej drogi do ikony w wewnętrznej ciszy. Wszystkie elementy kursu były zbalansowane i wyważone - i wiedza, i modlitwa, i pisanie.

Jestem tu i teraz. Ikona wrosła w moje życie. Kłaniam się przed nią, nie jako przed twórczym owocem mojej pracy, lecz przed Słowem Bożym w niej zapisanym. (Aneta Arcisz)
* * *
 
Uczestnicy warsztatów "Święci Ewangeliści"


Foto relację z warsztatów "Święci Ewangeliści" można zobaczyć w dwóch albumach na naszym profilu na facebooku: zdjęcia autorstwa Joanny Zabagło oraz Anny Przybycińskiej.

poniedziałek, 10 czerwca 2013

Nowe warsztaty letnie na Drodze Ikony

W zakładce Propozycje znajdziecie dwie nowe propozycje warsztatów letnich:
  • w lipcu: warsztaty tematyczne: "Święci Archaniołowie"
  • w sierpniu: warsztaty tematyczne: "Ikony Matki Bożej: Kikkotissa i Pelagonitissa"
Oba spotkania tematyczne odbywać się będą w naszej pracowni na Mokotowie w Warszawie.