Blaski Bułgarii cz.1

Zapraszamy do mini cyklu foto-reportażowego Anny Przybycińskiej "Blaski Bułgarii",  w którym autorka poprowadzi nas przez jej miejsca sakralne i piękne zakątki natury.

Na początek Bałczik

Bułgaria położona w północno wschodniej części Półwyspu Bałkańskiego i  liczy 110, 9 tys. km kw.  Od II tysiąclecia p.n.e.  tereny dzisiejszej Bułgarii zamieszkiwały plemiona trackie. W I w n.e. przybyli tu Rzymianie, a na przełomie V i VI wieku Słowianie.  Z kolei w VII w. turkojęzyczne plemiona Protobułgarów pod wodzą  chana Asparucha utworzyły pierwsze państwo bułgarskie  (681 r.).  Pod wpływem Bizancjum od 866 r. nastąpiła stopniowa chrystianizacja kraju i powstał odrębny patriarchat.  Podbita przez Bizancujm Bułgaria odzyskała niezależność w 1186 r. i osiągnęła szczyt swojego rozwoju pod rządami cara Iwana Asena II (1218 – 1241). 

Piktogram naskalny z czasów bizantyjskich

Po rozpadzie na dwa carstwa w 1363 roku została podbita przez Turków i pomimo wielu powstań, pielęgnowania kultury i świadomości narodowej w klasztorach prawosławnych oraz rosnącego od XVIII w.  wsparcia ze strony Rosji pierwsze autonomiczne księstwo (choć ciągle podległe Turkom) powstało dopiero w 1878 roku dzięki rewizji traktatu na kongresie berlińskim.  Faktycznie niezależne państwo powstało  w 1908 roku.  Po II wojnie światowej  Bułgaria znalazła się pod wpływem ZSRR i  wprowadziła jeden z najostrzejszych reżimów komunistycznych pod rządami Teodora Żiwkowa.  Demokratyczne przemiany kraju rozpoczęły się  w 1989 roku. Od 2007 Bułgaria jest członkiem UE.
Tak złożona historia spowodowała przemieszanie ludności, którą obecnie stanowią m.in. Bułgarzy, Turcy, Romowie wyznający różne religie: 83 % chrześcijanie (73% prawosławie, 1,1% katolicy, 8% protestanci), 12-13% muzułmanie.

Wybrzeże Morza Czarnego w Bałcziku

Podróż po Bułgarii zaczynamy od Bałcziku. To trzeci co do wielkości port Bułgarii, a jednocześnie piękny czarnomorski kurort. W czasach, gdy należał do Rumunii, ulubiła go sobie królowa Maria (żona króla Rumunii Ferdynanda II), na której zlecenie nad brzegiem morza wybudowano inspirowany turecką i  bułgarską architekturą letni pałacyk z malowniczym ogrodem. Liczne zaułki porośnięte specjalnie dobranymi roślinami malowniczo sadzonymi wśród ruczajów, murków i tajemniczych rzeźb, sprzyjają relaksowi i zadumie. 

Fresk znad ikonostasu w monasterze Aladja

Na koniec krótkie spotkanie z monastyrem Aladja. Parafrazując Ewangelię można by spytać – „Coście tu przyszli oglądać? Wygodny klasztor?” Nie. To proste pomieszczenia wykute w skalnym zboczu na kilku poziomach, okopcone światłem lampek oliwnych, zdeptane nogami  mnichów, którzy w odosobnieniu szukali kontaktu z Bogiem i także po zakończeniu swojego ziemskiego pielgrzymowania znajdowali spoczynek w wykutych w tej samej skale grobach. Klasztor działał w XIII i XIV wieku. W lokalnym muzeum można zobaczyć rekonstrukcje jak mógł być zorganizowany. Zgromadzono tu także XIX wieczne ikony, a wśród nich tzw. Jerusalemia –ikonę łączącą różne sceny Biblijne i samodzielnie występujące ikony w jedno spójne kolorystycznie przedstawienie. Prawdziwa Biblia napisana pędzlem.

Aby obejrzeć fotorelację kliknij na zdjęcie: 

Tekst i zdjęcia Anna Przybycińska

Relacja z warsztatów "Chrystus Dobry Pasterz"

W ostatnim tygodniu lipca i sierpnia w pracowni Drogi Ikony odbywały się dwie serie warsztatów ikonopisania w temacie Chrystus „Dobry Pasterz”. Obie 8-osobowe grupy spotykały się w pracowni codziennie, od poniedziałku do soboty. Zajęcia prowadziła Joanna Zabagło, która przybliżała nam ikonograficzne zagadnienie Dobrego Pasterze z wielką cierpliwością i starannością.

Droga ikony, droga pokory, droga cierpliwości, droga zawierzania Bogu i ludziom, których stawia na naszej drodze. Ze sporym bagażem różnych obaw i wielką górą nadziei podchodziłam do tych warsztatów. Wszystko było dla nas przygotowane, od pierwszej wspólnej modlitwy do ostatniego pakowanego pędzla. To staranne przygotowanie Asi było dla wszystkich źródłem wielkiego spokoju. Czuliśmy się zadbani i kierowani ku Dobremu Pasterzowi. Dzięki wprowadzeniu zbliżyliśmy się do istoty Chrystusa Dobrego Pasterza ,zarówno tego opisanego w Ewangelii jaki w ikonach.

Wielką wartością wspólnego ikonopisania okazało się dla mnie poznawanie drugiego człowieka w odbiciu ikony, którą z pomocą Boską tworzy. Niby wszystkie białe i kopytne te nasze baranki a tak różne. A to odcień bieli, a inaczej kopytka ułożone, bliskością z Chrystusem, uchem, futrem wszystkie te baranki się różniły, tak jak różne są nasze serce, nasze potrzeby. I tak ukazała nam się nieskończona ilość odcieni bieli baranka dźwiganego przez Chrystusa Dobrego Pasterza i to jak bardzo jesteśmy różni i jak dobre jest dla nas byśmy jednoczyli się w Chrystusie. Ja osobiści jak w żadnej innej chwili, właśnie przy pisaniu ikony mam w sercu Ewangelię według św. Mateusza: „Bo gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich”.

Dzięki Prowadzącej mogliśmy bezpiecznie pokonywać swoje słabości. Asia bardzo chętnie dzieliła się z nami swoją wiedzą i doświadczeniem, z jednej strony okazując wielki szacunek do naszych indywidualnych wyborów, z drugiej strony czuwając nad zachowaniem istoty ikony w najmniejszym nawet szczególe.

I tak to Pan Bóg zechciał się dać „namalować” niosąc baranka na ramionach. Czuje, że do domu przyniosłam Dobrego Pasterza - za co bardzo, czuwającej nad naszymi pędzlami, Asi i wszystkim współuczestnikom jestem wdzięczna.

Jak kopiować ikonę by nie była kopią i co to znaczy malować migoczące tło suchym pędzlem, na którym jest tempera, medium i woda? - to całe oceany wiedzy do odkrycia przede mną… Wielkie dzięki Asiu, że tę chęć odkrywania mogłam w sobie odnaleźć.

I jeszcze żeby w życiu swoim pamiętać, by być jak pasterz a nie jak najemnik…  (Agnieszka)
 

Obejrzyj foto relację z warsztatów

(kliknij na zdjęcie)

fot. Joanna Zabagło

Rusza pracownia ikonopisania w Poznaniu

Początek semestru jesiennego 2016 r. to moment inicjujący działalność Pracowni Działań Twórczych, stanowiącą obok Galerii U JEZUITÓW artystyczną agendę Centrum Integracji Kulturalnej w Poznaniu. W zakresie działalności ikonopisarskiej PDT jest ośrodkiem siostrzanym naszej pracowni warszawskiej i będzie realizował podobny program kształcenia i rozwoju w dziedzinie sztuki pisania ikon począwszy od kursów podstawowych. Program warsztatowy pracowni poznańskiej sięgnie również poza dziedzinę samej ikony. Wśród propozycji nauki i rozwoju zdolności manualnych znajdziemy również takie zajęcia jak kaligrafia łacińska, iluminacja, rysunek klasyczny z modela żywego oraz klasyczne malarstwo w wielu odmianach technik.
 

Szczegóły propozycji warsztatowych pracowni poznańskiej dostępne są zarówno na naszej stronie w zakładce "Propozycje" jak i na stronie Centrum Interacji Kulturalnej - Galeria U JEZUITÓW w zakładce "Pracownia": http://www.galeriaujezuitow.pl/p/pracownia.html

 

Warsztaty ikonopisania w Pracowni Działań Twórczych w Poznaniu

Wydarzeniem rozpoczynającym semestr w Pracowni Działań Twórczych będzie wystawa ikon "Wierzę w Syna Bożego", z cyklu tegorocznych wystaw prezentujących owoce pracy grupy Droga Ikony. Ekspozycja zostanie udostępniona w pomieszczeniach Pracowni (ul. Dominikańska 8 w Poznaniu) w dniach 1-4 października w godz. 10.00-20.00.
 

Warszawskie media o wystawie ikon z naszej pracowni

Wystawa ikon zatytułowana „Wierzę w Syna Bożego”, która gościła w dniach od 5 do 13 września 2015 r. w podziemiach Sanktuarium Matki Bożej Łaskawej na warszawskim Starym Mieście, wzbudziła spore zainteresowanie lokalnych mediów. Przypomnijmy, że na ekspozycję świętych wizerunków składały się prace 30 twórców związanych w pracownią Droga Ikony.

Audycję z organizatorami wystawy na miejscu nagrało Radio Plus:
 

Do studia twórców i organizatorów zaprosiło na "Rozmowę na co dzień" Radio Warszawa:

Informację o wystawię jak i o tradycyjnej technice wykonywania ikona w naszej pracowni opublikował Gość Niedzielny - oddział warszawski:

 

Ikony z naszej pracowni w Sanktuarium MB Łaskawej

W podziemiach Sanktuarium Matki Bożej Łaskawej na warszawskim Starym Mieście w dniach 5-13 września 2015 r. pracownia Droga Ikony zorganizowała wystawę ikon zatytułowaną „Wierzę w Syna Bożego”. Wystawa jest owocem rocznej pracy i modlitwy ikonopisów w ramach trzyletniego cyklu Medytacji Ikonograficznych, który jest odpowiedzią grupy na zaproszenie Episkopatu Polski do włączenia się w program duszpasterski przygotowań Kościoła do Jubileuszu 1050. rocznicy Chrztu Polski. Ekspozycja obejmuje 48 dzieł wykonanych przez trzydziestu twórców.

Ikony rozmieszczone w dwu podziemnych przestrzeniach zaprezentowane zostały w sposób tematyczny. Na tle ceglanych ścian wokół wielkiego żelaznego krzyża Chrystusa zaprezentowano Oblicza Syna Bożego w postaci Mandylionu, a na bocznej ścianie wizerunki Pantokratora Władcy Wszechświata. Na sztalugach ustawionych w półkolu umieszczono ikony Matki Bożej z Dzieciątkiem w przedstawieniach Umilenie, Krzewu Gorejącego, MB Piotrowską, Fatimską oraz Śnieżną - Salus Populi Romani. W drugim mniejszym pomieszczeniu zaprezentowano m.in. ikony Trójcy Świętej, Przemienienie Pańskie oraz Deesis – Dzieciątko adorowane przez Aniołów, a także świętych Piotra i Pawła oraz Józefa.

Opowiadając o wystawie licznie zgromadzonym podczas wernisażu gościom, Krzysztof Mędza podkreślił, że każda ikona to kilkadziesiąt lub kilkaset godzin pracy i modlitwy, będącej świadectwem wiary twórców, którzy w swej pracy kierują się przesłaniem głoszenia Dobrej Nowiny.

Wystawa była w czerwcu prezentowana w kościele św. Szczepana Męczennika na warszawskim Mokotowie, a kolejne jej odsłony w tym roku przewidziane są w Poznaniu w Galerii U Jezuitów, w Radomiu podczas Tygodnia Kultury Chrześcijańskiej oraz w Galerii Stalowa w Stalowej Woli.

 
Na obszerniejszą foto relację z otwarcia wystawy zapraszamy do naszej galerii na facebooku.
  

Kliknij na poniższe zdjęcie:
  

Tekst: Jolanta Wroczyńska
Fot. Ewa Truszkowska - Fotografikon

II Plener Ikonopisarski - Czerwińsk 2015

W dniach 5-16 sierpnia 2015 r., już po raz drugi, Droga Ikony zorganizowała plener ikonopisów. Odbył się on w Czerwińsku nad Wisłą przy Sanktuarium Matki Bożej Czerwińskiej, której kustoszami są Księża Salezjanie. Ogółem, w plenerze udział wzięło ponad 30 osób związanych z pracownią Drogą Ikony, niektórzy przyjechali tylko na kilka dni, inni na cały pobyt. Założeniem organizatorów jest udział w plenerze osób samodzielnie pracujących nad ikoną, ale pomagaliśmy sobie nawzajem, robiąc korekty, dyskutując nad tajnikami techniki pisania ikon i wymieniając doświadczenia z osobami przybyłymi spoza warszawskiej pracowni.

Plener to jedna z form programu „Medytacji ikonograficznych”, zaproponowanych przez o. Jacka Wróbla SJ, w związku z przygotowaniami do Jubileuszu 1050. rocznicy Chrztu Polski. Obecny rok w tym programie przeżywamy pod hasłem „Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię”, którego symbolem jest krzyż, a ikonami przewodnimi – Mojżesz ukazujący miedzianego węża na pustyni i Ukrzyżowanie Chrystusa. Wezwanie do nawrócenia i jego podjęcie wiąże się z wydarzeniami paschalnymi, znajdującymi kulminację w wydarzeniu Krzyża, który jest znakiem naszego zbawienia. Symbol krzyża jest również atrybutem męczenników, którzy oddając swoje życie za wiarę w Chrystusa, łączą się z Jego ofiarą krzyżową za nawrócenie świata. W duchu wiary, aby poprzez osobiste przeżycia, twórczą ekspresję i modlitwę włączyć się w program medytacji ikonograficznych, wybieraliśmy przedstawienia naszych ikon. A ponieważ plener odbywa się dokładnie w czasie pielgrzymki do Częstochowy, włączyliśmy się – podobnie jak w ubiegłym roku – w program duchowy 35. Warszawskiej Akademickiej Pielgrzymki Metropolitalnej na Jasną Górę pt. „Bądźcie stróżami poranka”. Codziennie po porannej Mszy świętej spotykaliśmy się na czytaniu rozważań specjalnie przygotowanych na pielgrzymkę.

Czerwińsk jest doskonałym miejscem do pracy i modlitwy, oddalonym od codziennego zgiełku, gdzie jedynie cudowna ikona Matki Bożej Czerwińskiej przyciąga wiernych na modlitwę. Na zakończenie pleneru w święto Matki Bożej Królowej Polski, które połączone jest z dorocznym świętem plonów i zwyczajowym odpustem w Czerwińsku, przygotowaliśmy na murze ogrodzenia klasztornego wystawę naszych prac. Przy pięknej słonecznej pogodzie i w odpustowej atmosferze wystawa wzbudzała zainteresowanie i skłaniała do podejmowania rozmów twórców ze zwiedzającymi. Wieczorem, pomimo upalnej pogody, która dokuczała nam przez cały pobyt, zorganizowaliśmy pożegnalne ognisko. Zapraszamy za rok w terminie 1-15 sierpnia 2016.

Historia czerwińskiego klasztoru, położonego malowniczo na wysokiej skarpie nad Wisłą, pomiędzy dwoma wąwozami, sięga XII wieku, kiedy to biskup płocki sprowadził zakon kanoników regularnych, którym powierzył budowę kościoła pw. Najświętszej Maryi Panny oraz klasztoru.

Obraz Matki Bożej Czerwińskiej pochodzi z 1612 roku i został namalowany przez Łukasza z Łowicza. Jej pierwowzorem jest ikona Matki Bożej Śnieżnej (Salus Populi Romani), znajdująca się w bazylice Santa Maria Maggiore w Rzymie. Czerwińska Madonna z Dzieciątkiem, trzyma insygnia władzy królewskiej berło i białą chustę – starożytny znak władzy monarszej, który dla ludu Bożego stał się symbolem opieki, ocierającej łzy cierpiących, dlatego nazwana została Matką Bożą Pocieszenia.

Kult ikony czerwińskiej sięga początków jej powstania, słynący cudami obraz znalazł potwierdzenie w XVII wieku przez biskupa płockiego. Liczne wota dziękczynne świadczą o wdzięczności za otrzymane łaski, a najcenniejszym z nich jest pochodząca z XVII wieku srebrna sukienka, która zdobi cudowną ikonę odsłanianą dla wiernych w głównym ołtarzu.

W 1967 roku papież Paweł VI przyznał świątyni w Czerwińsku tytuł Bazyliki Mniejszej, a trzy lata później koronacji cudownego wizerunku koronami papieskimi dokonał Prymas Polski kardynał Stefan Wyszyński. W pierwszą rocznicę koronacji uroczystościom przewodniczył kardynał Karol Wojtyła, a w 1984 roku Jan Paweł II przekazał w darze sanktuarium kielich mszalny.

Do Czerwińska pielgrzymowali królowie – w 1410 roku w drodze pod Grunwald zatrzymał się król Władysław Jagiełło ze swoim wojskiem, które dla przeprawy przez Wisłę zbudowało drewniany most pontonowy, a po wygranej bitwie król złożył w świątyni srebrne wotum i swój hełm rycerski. W 1593 roku zanotowano obecność Zygmunta III Wazy. W XVII wieku przed cudownym obrazem modlił się Władysław IV i pozostawił wotum z napisem: „Bliski śmierci zdrowie otrzymał”, a następnie siebie i losy Rzeczypospolitej opiece Matki Bożej powierzał Jan Kazimierz.

Historia zniewolonej ojczyzny, pożary i wojny zostawiły ślady na tym pięknym obiekcie. Jednak od 1923 roku, kiedy klasztor z kościołem i parafią trafił w ręce Salezjanów, rozpoczęły się kolejne odbudowy i renowacje. Odsłonięto i zabezpieczono romańskie freski, odbudowano jagiellońskie skrzydło klasztoru, dokonano nowej aranżacji otoczenia kościoła i klasztoru, a z okazji 400-lecia obecności cudownego obrazu Matki Bożej Czerwińskiej zakończono jego konserwację. Obecnie trwa wymiana pokrycia dachu w części klasztornej.



Na obszerną foto relację z II Pleneru Ikonopisarskiego w Czerwińsku zapraszamy do naszej galerii na facebooku.
 

Kliknij na poniższe zdjęcie:

Tekst: Jolanta Wroczyńska
Fot. Ewa Truszkowska - Fotografikon

"Wierzę w Syna Bożego" - wystawa ikon pracowni

Twórcy związani z pracownią Droga Ikony dzielą się owocami swojej modlitwy i pracy ikonopisarskiej podczas wystaw zatytułowanych "Wierzę w Syna Bożego". Tytuł związany jest z 3-letnim cyklem przygotować do Jubileuszu 1050-lecia Chrztu Polski i nawiązuje do programu duszpasterskiego opracowanego przez komisję specjalną Episkopatu Polski na tę właśnie okazję.

Na wystawach w Warszawie, Poznaniu, Radomiu i Stalowej Woli zostanie pokazanych około 40 ikon.

Wernisaż wystawy udostępnionej w podziemiach Sanktuarium Matki Bożej Łaskawej w Warszawie odbędzie się 5 września 2015 r. o godz. 16.00. Ekspozycja dostępna będzie do 13 września:

• poniedziałek-środa w godz. 15.00-21.00
• czwartek-niedziela w godz. 9.00-21.00